آورده‌اند که فردی را بر خزانه‌ی صنفی امین کردند؛ و چون روزگار حساب رسید، نه دخل روشن بود، نه خرج، و نه پرسش را پاسخی درخور.

پس از سال‌ها، دفترها گشودند و بسیار چیزها آشکار شد.

گفتند: «اگر آنچه رفته بازگردانند و حساب‌ها را روشن کنند، کار تمام است.»

جوانکی گفت:

«زر را شاید بازگردانند و دفتر را شاید از نو بنویسند؛ اما آن روزی را که امانت یک صنف چنین خوار شد، به کدام حساب بازگردانند؟»