و من دوست‌داشتن را نعمت می‌دانم. موهبتی که شاید سرنوشت به قلب و روحمان ببخشد! و همین عشق و علاقه، روشنی به همراه می‌آورد. انگار که قلم‌مویی به دستمان بدهد. اما، زدنِ همین قلم‌مو در رنگ و کشیدنش به دیوارِ ذهن و چشم‌هایمان، کارِ خودمان است! کاری که از ما و نگاهمان به مسائل صورت می‌گیرد.