کاش که پیش از هرچیزی، پیش از به‌وجود آوردنِ موجودی، والد بودن را بیاموزیم! بیاموزیم انسان را باید انسان‌گونه پرورید، نه حیوان‌گونه! تازه، همان حیوانات وحشی نیز در زمان کودکیِ توله‌شان، تنشان را لیس می‌کشند و بعد رهایشان می‌کنند. اما آیا ما دستِ نوازش بر سرِ کودک خویش می‌کشیم؟ یا ترجیح می‌دهیم آن دست به‌جای خرج‌کردنِ لطافت و مهر، به پاره‌سنگی بماند که قرار است بر سر قلب و روح فرزندمان فرود آید؟! کاش والدینی باشیم که تنها نامِ والد را یدک نکشند.