روز گذشته عنایت بخشی به دلیل مشکلات قلبی در بیمارستان بستری شد.
یکی از همکاران او به ایسنا گفته: «آقای بخشی از روز گذشته به دلیل برخی ناراحتی‌های جسمی از جمله مشکل قلبی در بیمارستان بستری شده و آزمایش‌هایی برای بررسی و رفع مشکلات در حال انجام است…»
با نگاهی به کارنامه هنری عنایت بخشی می‌توان دید او یکی از مهم‌ترین هنرپیشه‌های‌ست که به نقش‌های منفی فیلم‌های سینمایی، مفهومی باورپذیر داد.
این ویژگی بازیگری عنایت بخشی، درست نقطه مقابل شخصیت واقعی اوست که به قول بسیاری از همکارانش، نشان از توانایی هنرپیشگی این بازیگر قدیمی دارد.
این هنرپیشه سینما و تلویزیون هرچند پس از انقلاب، به واسطه تاویل و تفسیرهای نادرست و غالباً وارونه‌ای که از سینمای قبل، می‌شد، امکان ادامه نقش‌آفرینی‌های زیادی را نیافت اما توانست با ایجاد تغییر در خط بازیگری‌اش، ایفاگر نقش‌های مثبت زیادی در سریال‌ها و فیلم‌ها شود.
عنایت بخشی متعلق به نسلی از هنرپیشگان است که در تضاد با فعالیت بسیاری از بازیگران، در حفظ شأن هنری‌شان کوشا بود و اجازه نداد با قرار گرفتن در کورس حضور در فیلم‌های کمدی بی‌هویت، تصویری نادرست از او ترسیم شود.
همین ویژگی هنرمندانی مانند عنایت بخشی‌ست که آنها را در عبور از تمام تنگناهای اقتصادی، همچنان سرفراز و عزتمند کرده است.
در چنین هنگامه‌ها و مواقعی‌ست که ماهیت حضور مسئولان می‌تواند معنابخش باشد.
مسلم است وظیفه ذاتی مدیریت صندلی‌نشین سینما، در میان انبوهی از برنامه‌ها از جمله، گرفتن عکس‌های یادگاری در موقعیت‌های مختلف و صدور بخشنامه‌های تمشیتی و اعلام آمار و ارقام از نحوه فعالیت‌شان، توجهی موثر به جایگاه انسانی و هنری کسانی مانند عنایت بخشی داشته باشند و به شخصیت هنری آنها حرمت‌گذاری کنند!
این پرسش باید به یک پاسخ درست برسد؛ اینکه آیا مدیران مسندنشین قدرت درک ضرورت انجام چنین توجهات و حمایت‌ها از هنرمندان شریف را ندارند؟ اگر پاسخ منفی باشد بنابر این چه نیازی به بودن‌شان است و فلسفه وجودی‌شان چه معنایی دارد؟!
@Ghadimihamagazine
