#فقه_نینوا
#هشتم_محرم
#زنجیرتیغی

❇️ شعائر مقدّسۀ حسینیّه، بزرگ‌ترین عامل ماندگاری عاشوراء و مهم‌ترین دلیل جاودانگی یاد و نام حضرت سیّد الشهداء ـ صلوات الله علیه ـ در میان عموم مردمان، از سال ٦١ هجری تاکنون بوده است.

✅ فقهای بزرگ امامیّه، همواره در خطّ مقدّم دفاع از این شعائر بوده و هیچ‌گاه زمزمه‌های شیطانی که در رسوم قدیمی شیعیان تشکیک می‌کرده، در عزم آن بزرگواران برای ترویج آن شعائر مقدّسه، خللی ایجاد نکرده است.

⬅️ در میان فتاوایی که به این شعائر مربوط است، فتوای تاریخی مرجع عظیم‌الشأن، استاد الفقهاء والمجتهدین، مرحوم آیة الله آقای میرزا حسین نائینی ـ رضوان الله علیه ـ مبنی بر جواز خون‌ریزی در عزاداری و به‌ویژه قمه‌زنی اختصاص دارد، از مشهورترین ادلّۀ جواز این شعائر است که ده‌ها نفر از مراجع تقلید و مجتهدان و محقّقان حوزه‌های علمیّۀ شیعه، نصّ فتوای تاریخی ایشان را امضاء و تأیید فرمودند که در سال‌های گذشته، آن را منتشر کردیم.

🌐 https://t.me/gh_sabz/435

✅ چندی‌قبل، به سند جدیدی از فتاوای شعائری مرحوم نائینی دست یافتیم که نشر آن را ضروری و لازم دیدیم.
این فتوا، به مسألۀ خون‌ریزی با زنجیرهای مخصوصی که هم‌اکنون نیز در روز هشتم محرّم، عزاداری با چیزهای مشابه آن مرسوم است، متعلّق است. قاعدۀ ایشان در جواز این‌گونه زنجیرزنی مطابق با همان فتوای معروف جواز تطبیر ایشان است و از قدمت دست‌کم یک قرنی این شعیره خبر می‌دهد و در ذیل، نصّ پرسش و پاسخ را تقدیم می‌کنیم:

🔖 «سؤال: اهلِ حیدرآباد دَکَن به چوب سوزن‌ها می‌زنند، و در ماتم به صورت زنجیر آن را استعمال می‌کنند، و به استعمال آن، خون بیرون می‌آید؛ این طریق ماتم جایز است یا نه؟

جواب: زنجیرزدن به‌طور متعارف که شانه و پشت کبود شود؛ اقوی جواز آن است.
سوزن بر چوب نصب‌کردن که خون بیرون آید، اگر خراش کمی باشد که جراحت ضرردار بر آن مترتّب نشود، و خون زیادی هم ـ که خروج آن موجب ضعف و ضرر باشد ـ خارج نشود، فقط خراش ضعیف باشد و خون قلیلِ مأمون از ضعف و ضرر بیرون آید؛ جواز آن بعید نیست. والله العالم.
(۸ صفر ۱۳۴۶)».

📚 استفتائات فارسی: ص۳۳۹ - ۳۴۰، مسأله ۷۸۹، میرزا محمّد حسین نائینی، تصحیح: جعفر غروی نائینی، جلد ۸ از مجموعۀ موسوعۀ محقّق نائینی: ۱۴۰۴ ش.

🌐 https://t.me/gh_sabz