#فقه_نینوا

📝 قسمت سوّم: فتوای معروف میرزای نائینی رضوان الله علیه (ت: ۱۳۵۵ هـ) بر جواز لطمه‌زنی و قمه‌زنی

با توجّه به آن‌که بسیاری از مخاطبان عزیز، احتمالاً چیزی از فتوای معروف استاد الفقهاء و المجتهدین، مرحوم آیت الله آقای میرزا حسین نائینی قدّس سرّه شنیده‌اند، لیکن تا کنون متن این فتوای ارزشمند را ندیده‌اند، ضروری دانستیم تا ترجمه‌ای از قسمت مورد نظر فتوای ایشان ارائه دهیم.

💢 لازم به تذکّر است که بیش از پنجاه نفر از بزرگان حوزه‌های علمیه در عراق و ایران؛ اعمّ از مراجع تقلید، مجتهدان بزرگ، مدرّسان شاخص سطوح عالیه، و شخصیت‌های برجسته‌ی حوزه در قرن اخیر، این فتوای میرزای نائینی را تأیید کرده و خودشان را هم‌نظر با جناب میرزا، دانسته‌اند.

📝امّا نصّ فتوا به این شرح است:

هیچ اشکالی در جواز لطمه‌زدن با دست بر صورت و سینه ــ به حدّی که سرخ، بلکه کبود شود ــ نیست، و همچنین جواز زنجیرزدن بر کِتف‌ و کمر تا آن حدّی که گفته شد [یعنی قرمزی و کبود شدن] نیز، قوّت می‌یابد؛ حتّی اگر هر یک از لطمه‌زدن و زنجیرزدن به خون‌ریزی خفیف منجر شود ــ بنابر نظر قوی‌تر ــ .

👈🏽أمّا خارج‌کردن خون از پیشانی با شمشیر و قمه‌؛ پس بنابر نظر قوی‌تر، جایز است انجام کاری که از ضرر آن، در امان باشد و همچنین، تنها خروج خون از پیشانی باشد بدون آسیب‌رسیدن به استخوان آن.

👈🏽و این کار ــ مطابق عادت ــ منجر به خروج آن میزان از خون که بر اثر آن، ضرری وارد شود ـ چنانچه خبرگان آگاه به کیفیت ضرب می‌دانند ـ نمی‌شود.

و اگر هنگام قمه‌زدن، خودش را ـ به حسب عادت ـ از ضررهای آن در امان می‌دانسته، ولی اتّفاقاً خون زیادی ـ که موجب ضرر می‌شود ـ از سرش خارج شود، این اتّفاق موجب حرمت این عمل نخواهد شد، و حکم این شخص مانند کسی است که وضو گرفته، یا غسل کرده، یا روزه گرفته است در حالی که خود را از ضررهای آن، ایمن می‌پنداشته، سپس ضررش برای او آشکار شده است.
لیکن أولی؛ بلکه احوط آن است که این کار را جز خبرگان کاربلد انجام ندهند، به خصوص جوانانی که از شدّت مصیبت‌زدگی و مالامال شدن قلب‌هایشان از محبّت امام حسین علیه السلام، هیچ ترس و پرهیزی ندارند که چه بر سر خودشان می‌آورند.

📚 الفتاوى الصادرة عن الميرزا محمّد حسين الغروي النائيني، ج۳، ص۵۷۶ -۵۷۷، دار الهدى ـ قم، چاپ اوّل: ۱۴۲۹ ق.

https://t.me/gh_sabz