‏🟠 ۳/۴

در مقابل، تغییرات پرسنلی بزرگ به پی‌آی‌اس اجازه داد تا افسران برکنار شده را با وفاداران حزبی جایگزین کند، بدون در نظر گرفتن صلاحیت. وزیر دفاع آنتونی ماچیرِویتس نظام ارتقاء را بازطراحی کرد تا الزامات تحصیلی و آموزشی را کاهش دهد و آزمون‌های «وفاداری» بیشتری برای ارتقاء اضافه کند. در یک مورد، یک افسر ژنرال به دلیل عدم دریافت یکی از معاونان ماچیرِویتس با تشریفات مناسب، از فرماندهی برکنار شد. ماچیرِویتس همچنین از نظام ارتقایی که اجازه می‌دهد یک افسر در یک ارتقاء دو درجه بالا برود، استفاده کرد تا سرهنگ‌های وفادار را به سطوح عمیق‌تری از سلسله ژنرال‌ها برساند. وزارتخانه سعی کرد وفاداری سربازان پایین‌دست را با وعده افزایش ۶ تا ۱۰ درصدی حقوق خریداری کند و مدت زمان خدمت بدون ارتقاء را نیز طولانی‌تر سازد. این استراتژی — انتخاب افسران ارشد بر پایه وفاداری و ایجاد وفاداری سیاسی در رده‌های پایین‌تر — به سرعت نیروی افسرانه‌ای ساخت که می‌دانست پاداش‌های حرفه‌ای‌اش از وفاداری سیاسی می‌آید نه از برتری میدانی.

این تغییرات پیامدهای عمیقی برای آمادگی نظامی لهستان داشت. مدرن‌سازی نظامی در سال‌های نخست تحت پی‌آی‌اس عملاً متوقف شد، چرا که تمرکز بر شعله‌ور کردن جنگ‌های ایدئولوژیک در صفوف بود. وزرای پیشین و چهره‌های مخالف هشدار دادند که کمبود تجربه و تحصیلات فرماندهان جدید، روسیه را به حمله ترغیب می‌کند و تلاش‌های مدرن‌سازی را دشوارتر می‌سازد. در سال ۲۰۱۸، ژنرال میچیزلاو گوچول (Gen. Mieczysław Gocuł) که پیشتر رئیس ستاد کل بود، هشدار داد که به دلیل تغییرات ساختاری در نیروهای نظامی و امنیتی، لهستان دیگر سامانه‌ای برای مدیریت امنیت ملی ندارد. حتی با افزایش هزینه دفاعی در واکنش به تجاوز روسیه، نگرانی‌ها هم در لهستان و هم در ایالات متحده درباره توانایی ارتش لهستان برای پر کردن، تجهیز و بهره‌برداری از فناوری‌های مدرن باقی ماند.

تشابهات و سیاسی‌سازی در وزارت دفاع ایالات متحده امروز

تشابهات با لهستان حتی برای ناظران عادی سیاست دفاعی آمریکا واضح است. با هدف قرار دادن افسران فردی که مسئول اجرای اولویت‌های سیاسی دولت بایدن بودند، هگست (Hegseth) عملاً افسران را به خاطر پیروی از دستورات قانونی فرمانده کل پیشین تنبیه می‌کند. با فشار برای ارتقاء دستیاران شخصی که معیارهای ارتقاء را ندارند، او ارتباط شخصی را بر شایستگی ترجیح می‌دهد. و با اخراج ژنرال‌هایی که با دولت پیشین خوب همکاری می‌کردند و بدون هیچ مدرکی از تخلف، پیام قوی می‌فرستد به بقیه نیروها مبنی بر این که آینده‌شان به حمایت سیاسی وابسته خواهد بود.

در حال حاضر شاهد شواهدی هستیم که نشان می‌دهد افسران به تغییرات مشوق‌ها واکنش می‌دهند. در ژوئیهٔ ۲۰۲۳، نیویورک تایمز گزارش داد که رئیس عملیات نیروی دریایی کنونی، دریادار دارل کادل (Admiral Daryl Caudle)، برای جلب رضایت هگست بارها اخلاق حرفه‌ای نظامی را نقض کرد و در عوض بالاترین سمت نیروی دریایی را به دست آورد. اخیراً، انتخاب هگست برای سمت سرهنگ ستاد ارتش، ژنرال کریستوفر لا‌نوِ (Christopher LaNeve)، به‌دلیل کمبود تجربه و مسیر (سیاسی) ادعایی برای ارتقا، با مقاومت در کنگره مواجه شده است.

رؤسا و وزرای کابینت حق تعیین سیاست، از جمله سیاست پرسنلی را دارند. اما اختیارات سیاستی یک دولت هرگز شامل حق تنبیه اعضای نیرو به‌دلیل پیروی از سیاست‌های قانونی دولت پیشین یا سؤال دربارهٔ موافقت آن‌ها با تصمیمات جنجالی نبوده است. به‌عبارت ساده، افسران نظامی آمریکا نمی‌توانند بر پایهٔ ترجیحات سیاستی دولت فعلی، عملکرد گذشتهٔ خود را بازنگری کنند. علاوه بر این، نباید بر اساس نظرات شخصی آن‌ها دربارهٔ رهبران سیاسی یا ترجیحات سیاستی خود، آن‌ها را ارزیابی کرد.