‏🟡 ۵/۸

عملیاتی‌سازی MCF مستلزم شکستن موانع و برهم‌زدن منافع مستقر است
• شی جین‌پینگ پس از به‌دست گرفتن قدرت، مسیر کلی ادغام نظامی‌مدنی پیشینان را تأیید کرد، اما بر این باور بود که ضرورت فوری تبدیل «ادغام اولیهٔ دولتی» به «ادغام عمیق» وجود دارد؛ فرایندی که به‌نظر او توسط ذهنیت‌های مشکل‌ساز، موانع سیستمی و منافع مستقر مانع شده بود. برای رفع این مشکلات، شی دستور داد که «دژها را فرو بریزند، یخ‌های سفت را شکسته، در میان صخره‌های خطرناک قدم بگذارند و «پنیر مردم» را جابه‌جا کنند» تا پتانسیل کامل MCF به‌دست آید.
• ارتقای MCF به‌عنوان استراتژی ملی توسط پژوهشگران چینی MCF به‌عنوان گامی برای رفع مشکلات ریشه‌ای و دستیابی به نتایج ملموس تلقی می‌شود. اقتدار حزب به‌عنوان نیرویی دیده می‌شود که می‌تواند موانع و سدهای ایجادشده توسط گروه‌های ذی‌نفع موجود را از میان ببرد.

یافته‌های کلیدی ۶

استراتژی ادغام نظامی‌مدنی جمهوری خلق چین ۷ – نقشهٔ راه استراتژی MCF شامل دوازده حوزه است

توسعهٔ MCF در حوزه‌هایی صورت می‌گیرد که سطح بالایی از اشتراک بین سامانه‌های غیرنظامی و دفاعی و پتانسیل بزرگ برای یکپارچه‌سازی بیشتر دارند. «ادغام عمیق» نظامی‌مدنی توسط تشکیل شش سامانهٔ سامانه‌ها (SoS) ممکن می‌شود؛ این اکوسیستم‌های پویا، بخش دفاعی و غیرنظامی را به‌هم پیوند می‌دهند. این حوزه‌ها به‌همراه شش SoS ستون فقرات استراتژی MCF را تشکیل می‌دهند.

• MCF پیشرفت‌های قابل‌توجهی در ارتقای هم‌پیوستگی و به‌اشتراک‌گذاری منابع در این حوزه‌ها در دورهٔ برنامهٔ پنج‌سالهٔ سیزدهم (۲۰۱۶‑۲۰۲۰) به‌دست آورده است.

استراتژی MCF، اهداف جهانی چین را پیش می‌برد

چین دو استراتژی ملی دارد: سیاست خروج و ابتکار کمربند و جاده که به‌طور فعال گسترش حضور و منافع اقتصادی ملی را در خارج ترویج می‌دهند. استراتژیست‌های چینی بر این باورند که جهانی‌سازی منافع قدرت‌های بزرگ، به‌طور اجتناب‌ناپذیر نیازمند توسعه توانمندی‌هایی برای حفاظت از منافع ملی در خارج است. استراتژی MCF هر دو استراتژی را تکمیل و پشتیبانی می‌کند تا منافع اقتصادی و امنیتی چین را در خارج پیشبرد. این اقدامات شامل خروج صنعت دفاعی ملی، توسعه تسهیلات لجستیکی در خارج و برگزاری فعالیت‌های تبادل نظامی بین‌المللی در چارچوب ابتکار کمربند و جاده می‌شود.

یکپارچه‌سازی پایه‌های صنعتی و نوآوری نظامی و غیرنظامی، از مهم‌ترین اولویت‌هاست

• اگرچه پیشرفت‌های قابل‌توجهی که پایه صنعتی و پایه نوآوری در چند دههٔ اخیر داشته‌اند، به‌طور کامل به رسمیت شناخته می‌شود، اما رهبران، پژوهشگران و کارشناسان ارشد چین نگران این هستند که پایه صنعتی دفاعی و پایه نوآوری در وضعیت فعلی، برای تأمین همزمان نیازهای دفاعی و تجاری به‌طور کافی آماده نیستند.

• بزرگ‌ترین نگرانی، ناتوانی پایه نوآوری در تولید نوآوری‌های اصیل و فناوری‌های پیشگام و خودکفایی پایین پایه صنعتی دفاعی در زمینهٔ «فناوری‌های اصلی و حیاتی» است.

ایالات متحده همچنان الگوی اصلی الهام‌بخش است

با این‌که همهٔ کشورها باید دو هدف متضاد امنیت و توسعه را متعادل کنند، پژوهشگران و کارشناسان چینی مدل‌های MCF و CMI به‌کار رفته در سایر کشورها را به‌دقت بررسی کرده‌اند. پژوهشگران برجستهٔ MCF در چین به‌طور مکرر به شیوه‌های آمریکایی اشاره می‌کنند و حساب‌های شبکه‌های اجتماعی متمرکز بر MCF که توسط نهادهای دولتی یا اندیشکده‌های وابسته به دولت اداره می‌شوند، به‌طور منظم تحولات اخیر مرتبط با MCF در ایالات متحده را رصد می‌نمایند.

توازن تقاضاهای بازار با کنترل حزب همچنان چالشی اساسی است

ابتکارات MCF باید بتوانند منافع تمام طرف‌های درگیر را متعادل کرده و مشوق‌های مناسب را فراهم کنند. اگرچه پژوهشگران MCF اغلب بر ضرورت نقش کلیدی مکانیزم‌های بازار در شکل‌دادن به محیطی که عوامل MCF در آن فعالیت می‌کنند، تأکید می‌ورزند، روشن‌سازی مرزهای عملکردی دولت و بازار زمانی دشوار می‌شود که نقش رهبری حزب بارها برجسته شود. تصمیم‌گیرندگان چینی عمدتاً رهبری حزب و دولت و توانایی آن‌ها در تدوین و اجرای سیاست‌ها را کلید موفقیت استراتژی می‌دانند. این‌که آیا این تصور به‌درستی واقعیت را بازتاب می‌دهد، موضوعی برای بحث است. یافتن تعادل بین نقش دولت و بازار، یکی از سخت‌ترین چالش‌های اجرای استراتژی MCF خواهد بود.