‏🟣 ۵/۸

موسسه مطالعات هوافضای چین – ساختار نیروی موشکی ارتش خلق چین (PLARF)
نیروی موشکی ارتش خلق چین مستقیماً زیرمجموعهٔ کمیسیون نظامی مرکزی (CMC) است، که بالاترین مرجع دفاع ملی جمهوری خلق چین (PRC) به شمار می‌آید. فرماندهی نیروهای پرتاب هسته‌ای این نیروی موشکی تا حدودی پیچیده است؛ از نظر اداری، این نیروها به پایگاه‌های خود وابسته‌اند، اما در زمان جنگ تحت کنترل عملیاتی مستقیم CMC قرار می‌گیرند. کنترل عملیاتی نیروهای موشکی معمولی، به‌ویژه میزان وابستگی آن‌ها به فرماندهی مشترک تئاتر محلی در مقابل پایگاه‌های فردی PLARF، هنوز به‌طور کامل روشن نشده است. شواهد اولیه نشان می‌دهد که ادغام نیروهای موشکی معمولی در فرماندهی تئاتر محلی در حال پیشرفت است و این فرماندهی می‌تواند سطحی از کنترل عملیاتی بر این نیروها اعمال کند تا عملیات مشترک بین موشک‌ها و نیروهای هوایی، زمینی و دریایی تسهیل شود.

نیروی موشکی ارتش خلق چین نه پایگاه دارد که همهٔ آن‌ها در ردهٔ سپاه یا معاون سپاه قرار گرفته‌اند. شش پایگاه (پایگاه‌های ۶۱ تا ۶۶) مسئول عملیات موشکی بالستیک هستند؛ سه پایگاه دیگر (پایگاه‌های ۶۷ تا ۶۹) مأموریت‌های پشتیبانی انجام می‌دهند: پایگاه ۶۷ نظارت بر ذخیره هسته‌ای مرکزی را بر عهده دارد، پایگاه ۶۸ مهندسی و زیرساخت‌های فیزیکی را مدیریت می‌کند و پایگاه ۶۹ که جدیدترین پایگاه است، به‌طور کامل شناخته نشده اما به نظر می‌رسد مسئول آموزش پرسنل و آزمون موشک‌ها باشد. هر یک از شش پایگاه عملیاتی حوزه جغرافیایی مشخصی را پوشش می‌دهند. همان‌طور که در نقشهٔ زیر می‌بینید، تیربارهای موشکی پایگاه ۶۱ شرق و بخشی از جنوب‌شرقی چین را پوشش می‌دهند؛ پایگاه ۶۲ بقیهٔ جنوب‌شرقی را، پایگاه ۶۳ جنوب داخلی چین، پایگاه ۶۴ شمال‑غرب و شمال‑مرکزی چین، پایگاه ۶۵ شرق و شمال‑شرق چین و پایگاه ۶۶ مرکز چین را در بر می‌گیرد. ترکیب نیروهای هسته‌ای و معمولی هر پایگاه بسته به مأموریت و نیاز استراتژیک متفاوت است؛ به عنوان مثال، پایگاه ۶۱ عمدتاً از تیربارهای موشکی کوتاه‌برد معمولی تشکیل شده که هدف اصلی آن‌ها تایوان است، در حالی که پایگاه‌های داخلی‌تری مانند ۶۴ و ۶۶ بیشتر شامل نیروهای هسته‌ای با برد بلند هستند.

برای اطلاعات بیشتر به رودریک لی، «یکپارچه‌سازی نیروی موشکی ارتش خلق چین در عملیات تئاترهای معمولی»، Jamestown Foundation، ۱۴ اوت ۲۰۲۰، مراجعه کنید.

ستاد کل نیروی موشکی ارتش خلق چین – پکن
پایگاه ۶۱ – عملیات – هوانگشان
پایگاه ۶۲ – عملیات – کونمینگ
پایگاه ۶۳ – عملیات – هوی‌هوا
پایگاه ۶۴ – عملیات – لانسو
پایگاه ۶۵ – عملیات – شن‌یانگ
پایگاه ۶۶ – عملیات – لوویانگ
پایگاه ۶۷ – ذخیره هسته‌ای – باجی
پایگاه ۶۸ – مهندسی – لوویانگ
پایگاه ۶۹ – آزمون و آموزش – یینچوان

اداره ستاف
اداره کار سیاسی
اداره تجهیزات
اداره تدارکات

مؤسسه مطالعات هوافضای چین ۳ ساختار پایگاه‌های عملیاتی نیروی موشکی ارتش خلق

شش پایگاه عملیاتی نیروی موشکی ارتش خلق چین عمدتاً از ساختار استانداردی پیروی می‌کنند؛ بسته به هر پایگاه، بین شش تا هفت بریگاد موشکی زیرمجموعه و بین پنج تا هفت گردان پشتیبانی دارد.

ساختار استاندارد هر پایگاه به شرح زیر است:
ستاد پایگاه
بریگادهای موشکی (۶‑۸)
گردان آموزش REG
گردان ارتباطات REG
گردان پشتیبانی عملیات REG
گردان پشتیبانی جامع REG
گردان/دسته بازرسی تجهیزات REG/BDE
بیمارستان پایگاه
اداره ستاد
اداره کار سیاسی
اداره پشتیبانی

مؤسسه مطالعات هوافضای چین – بریگادهای موشکی (导弹旅): مسئول پرتاب موشک‌های بالستیک هستند؛ هر پایگاه بین شش تا هشت این بریگاد را تحت نظارت دارد.

گردان آموزش (训练团): آموزش پایهٔ نیروهای تازه‌وارد به این پایگاه را بر عهده دارد و در صورت نیاز دوره‌های تخصصی پیشرفته نیز برگزار می‌کند.

گردان ارتباطات (通信团): ارتباط بین ستاد پایگاه و واحدهای زیرمجموعه را تضمین می‌کند. این گردان‌ها روش‌های مختلف ارتباطی مورد استفادهٔ PLARF شامل فیبرنوری، ماهواره‌ای، مایکروویو و تروپوسکاتر را مدیریت می‌نمایند.

گردان پشتیبانی عملیات (作战保障团): حدود سال ۲۰۱۲ با ادغام چند وظیفهٔ پشتیبانی پراکنده در یک گردان تأسیس شد. این واحد مسئول امنیت، مهندسی، هواشناسی، نقشه‌برداری و دفاع NBC پایگاه است.