🔺 ۳/۸
نیکاراگوئه: آخرین پایگاه ایران در آمریکای لاتین. نیکاراگوئه ممکن است پس از موج محافظه‌کارانهٔ انتخابات ۲۰۲۳‑۲۰۲۶ که دولت‌های چپ‌محور وابسته به ایران را از صحنه حذف و دولت‌های طرفدار ایالات متحده را به قدرت آورد، به آخرین قلعه نسبتاً بدون مانع در منطقه برای فعالیت‌های حزب‌الله، سپاه پاسداران و نیروی قدس تبدیل شده باشد. عامل مهم دیگری که به ظاهر ظهور نیکاراگوئه به عنوان یک پایگاه ایرانی نسبتاً آزاد را تقویت کرده، کمپین فشار نظامی ایالات متحده علیه کوبا است؛ کمپینی که دیکتاتور ونزوئلا، نیکولاس مادورو را از قدرت برکنار کرد و حداقل عملیات گستردهٔ حزب‌الله و سپاه پاسداران را در این دو کشور کلیدی به زیرزمینی کشاند.
بر اساس نظرات کارشناسان امنیتی منطقه، نیکاراگوئه بهترین پایگاه استراتژیک پشتی برای تهران است که می‌تواند تهدید انتقامی به منافع و شهروندان ساکن در ایالات متحده صادر کند؛ هرچند میزان سازگاری نهادهای امنیتی آمریکا و وزارت امور خارجه با این واقعیت جدید نامشخص است. نکتهٔ مورد بحث این است که نشانه‌هایی وجود دارد مبنی بر تبدیل نیکاراگوئه به نقطهٔ کور امنیت ملی ایالات متحده، در حالی که در سایر کشورهای آمریکای لاتین دولت‌های محافظه‌کار جدید ریشه دوانده‌اند و سرکوب فعالیت‌های ایرانی را به اجرا گذاشته‌اند یا ایالات متحده خواستار حذف حضور ایرانی در کشورهایی چون ونزوئلا، کوبا و بولیوی شده است؛ که در ادامه به تفصیل بررسی می‌شود.
به عنوان مثال، در تعاملات عمومی با نیکاراگوئه، وزارت خزانه‌داری به‌درستی سیاست‌های سرکوب داخلی روزافزون دولت اورتگا‑موریلو را مورد انتقاد قرار داد و تحریم‌های مالی هدفمند علیه افراد مرتبط با این دولت اعمال کرد (همسر اورتگا، روزاریو موریلو، هم‌رییس نیکاراگوئه است). اما نه وزارت خزانه‌داری و نه اطلاعیه‌های عمومی وزارت امور خارجه به پذیرش مداوم نیکاراگوئه از ایران به‌عنوان مشکلی اشاره می‌کنند، حتی پس از به‌وجود آمدن درگیری‌های ایالات متحده و ایران در سال ۲۰۲۵ یا دوباره در سال ۲۰۲۶. دولت ترامپ صفحهٔ وب‌سایت وزارت امور خارجهٔ دورهٔ دولت بایدن در سال ۲۰۲۲ که روابط ایالات متحده‑نیکاراگوئه را توصیف می‌کرد، به‌روزرسانی نکرده است؛ این صفحه نیز تنها به سرکوب داخلی پرداخته بود و به روابط با ایران اشاره‌ای نکرده بود.
شاید ابتکارات دیپلماتیک یا عملیاتی مخفیانهٔ جدیدی در دست اجرا باشد که به‌نحوی از گزارش‌های عمومی مشابه آنچه در سایر کشورهای آمریکای لاتین با حضور ایران یا حزب‌الله رایج شده، دور مانده‌اند.
اما اگر ابتکارات مخفیانهٔ ایالات متحده برای نیکاراگوئه در حال اجرا نباشد، به‌نظر می‌رسد تفکر پیش‌جنگی کهنه همچنان حاکم است؛ علیرغم گزارش‌هایی که می‌گویند مقامات ایرانی تحت تحریم آمریکا، اعضای حزب‌الله و عمل‌کنندگان سپاه پاسداران می‌توانند و هنوز هم با هواپیماهای دولتی و دیپلماتیک بدون ویزا به‌صورت رفت‌و‌آمد از ایران به نیکاراگوئه سفر کنند. نیکاراگوئه الزامات ورود و ردیابی برای مقامات دولتی ایران، هیأت‌های نظامی و کارآفرینان تحت حمایت دولت را حذف می‌کند. حتی با وجود جنگ فعال ایالات متحده‑ایران، کارشناسان امنیتی ایالات متحده و منطقه تأیید می‌کنند که ایران از سرزمین، تسهیلات لجستیکی و ارتباط با نخبگان نظامی و سیاسی نیکاراگوئه برای پیشبرد استراتژی جاسوسی، فرار از تحریم‌ها و ایجاد تهدید متقابل به ایالات متحده در حومهٔ خود استفاده می‌کند. پیش از جنگ ایالات متحده‑ایران، نیکاراگوئه و ایران مذاکرات مخفیانه‌ای دربارهٔ ایجاد همکاری نظامی دوجانبه به‌عنوان بازدارنده‌ای در برابر ایالات متحده برگزار می‌کردند.
Post #2210
11