‏🔺 ۵/۷

دستور کار ۲۰۳۰ حول پنج ستون به‌نام پنج «P» سازماندهی شده است: مردم، رونق، سیاره، صلح و مشارکت. آینده یمن که در سناریوی بازسازی یکپارچه تصور می‌شود، تنها با توجه به این پنج ستون توسعهٔ پایدار قابل تحقق است. این گزارش همان چارچوب را به کار می‌گیرد و بر اهمیت درک توسعه به‌عنوان سامانه‌ای به‌هم‌پیوسته تأکید می‌کند. یک بازسازی موفق، پیش از همه، نتایج بهتری برای مردم یمن به ارمغان می‌آورد. با تحول سامانه‌ها و اقتصاد و کاهش نابرابری‌ها، رونق اقتصادی ایجاد می‌شود. این بازسازی به محیط زیست نیز می‌پردازد؛ چرا که کشور باید امنیت غذایی را به‌صورت پایدار و در چارچوب کمبود شدید آب تأمین کند. صلح نه تنها پیش‌نیاز است بلکه نباید به‌سادگی پذیرفته شود؛ حفظ صلح از طریق بهبود مستمر امنیت، شرایط زندگی و شمول‌پذیری در هر مرحله حیاتی است. در نهایت، بازسازی موفق بدون مشارکت‌ها امکان‌پذیر نیست؛ نه تنها حمایت‌های بین‌المللی گسترده، بلکه تقویت مشارکت‌های بین بخش عمومی و خصوصی و درون جامعه مدنی نیز ضروری است. اگرچه این برنامه بازسازی بلندپروازانه است، اما همان هدفی است که باید به‌صورت جمعی به‌دست آوریم. پژوهش‌های ما نشان می‌دهد که بیش‌ترین رنج این درگیری بر دوش آسیب‌پذیرترین اقشار کشور سنگین شده است. اگرچه دستیابی به بازسازی یکپارچه هزینه‌بر و پیچیده است، می‌تواند بهبودهای توسعه‌ای را فراهم کند و یمن را به مسیری برساند که پیش از درگیری پیشرفت‌های بیشتری داشته باشد. این امر درد و زیان‌های تا کنون را پاک نمی‌کند، اما می‌تواند آینده‌ای مرفه برای تمام یمنیان تضمین کند.

مقدمه

۱۸. ارزیابی اثرات جنگ در یمن: مسیرهای بازسازی

غالباً به‌عنوان بزرگ‌ترین فاجعهٔ انسانی جهان شناخته می‌شود؛ درگیری در یمن به‌طور جدی بر توسعهٔ انسانی، به‌ویژه بر آسیب‌پذیرترین و حاشیه‌نشین‌ترین اقشار جامعه، ضربه زده است. پژوهش‌های پیشین برآورد کرده‌اند که تا پایان سال ۲۰۱۹، این درگیری ۲۳۳٬۰۰۰ نفر را به‌مرگ رسانده و به‌دلیل عدم دسترسی به غذا و خدمات بهداشتی (به‌صورت غیرمستقیم) تعداد بیشتری را نسبت به مرگ‌های ناشی از جنگ (به‌صورت مستقیم) کشته است. هر دوازده دقیقه یک کودک زیر پنج سال جان خود را از دست می‌داد و توسعهٔ انسانی بیش از دو دهه عقب‌نشینی کرد (Moyer, Bohl et al., 2019). همچنین پژوهش‌ها نشان داده‌اند که مؤثرترین راه برای ارتقای توسعهٔ انسانی در یمن، پایان دادن به درگیری است (Moyer, Hanna et al., 2019).

پیامدهای جنگ فراتر از تلفات جانی است؛ فعالیت‌های اقتصادی را کاهش می‌دهد، مردم را به فقر می‌راند و سوءتغذیه را افزایش می‌دهد. اگرچه این درگیری به‌صورت طولانی‌مدت و ویرانگر ادامه یافته، این هزینه‌ها باید ما را به تأمل جدی دربارهٔ مسیر آیندهٔ کشور وا دارد و تمام طرف‌ها را به سمت یک توافق سیاسی پایدار و فراگیر سوق دهد. مسیر پیش‌روی یمن پس از جنگ باید با استراتژی‌هایی همراه باشد که «هیچ‌کس را پشت سر نگذارند»؛ این ایدهٔ مرکزی چارچوب اهداف توسعهٔ پایدار (SDG) سازمان ملل متحد است. برنامهٔ SDG معمولاً به پنج ستون یا «پنج P» تقسیم می‌شود: مردم، رفاه، سیاره، صلح و مشارکت. این تقسیم‌بندی نشان می‌دهد که اهداف توسعهٔ پایدار بخشی از یک چارچوب همبسته‌اند، نه اهداف جداگانه و ایزوله. در این گزارش، اهمیت پرداختن به تمام پنج P را در برنامه‌ریزی برای بازسازی و توسعهٔ پسازخماری نشان می‌دهیم.

هر دو گزارش از مدل International Futures بهره بردند و سناریوی تنظیم‌شدهٔ «درگیری» را با سناریوی فرضی «بدون درگیری» مقایسه کردند؛ روش‌های به‌کار رفته همانند آنچه در این گزارش تشریح شده است، بود. این گزارش بر پایهٔ دو گزارش پیشین در این مجموعه ساخته شده و با به‌روزرسانی برآوردها بر اساس جدیدترین داده‌های تا سال ۲۰۲۱، چشم‌اندازهای بازسازی پس از پایان درگیری را ارزیابی می‌کند.

۱۹. مقدمه

توانمندسازی شهروندان منجر به پیشرفت‌های همه‌جانبه می‌شود. به‌ویژه تأکید بر ارتقای نقش زنان—در کشوری که یکی از شدیدترین نابرابری‌های جنسیتی جهان را دارد—به‌صورت چشمگیری بهبود زندگی و رفاه کل جمعیت را به دنبال دارد.