‏💠 ۴/۷

در ژوئیهٔ ۲۰۲۴، پکن موج جدیدی از اصلاحات برای قوه‌های مسلح مردم چین (PLA) اعلام کرد که بر انضباط سیاسی و مدرن‌سازی نظامی متمرکز است. حزب کمونیست چین قطعنامه‌ای با سه جنبهٔ اصلی معرفی کرد. نخست، برای مبارزه با فساد واحدهای بازرسی انضباطی را تقویت و تحقیقات در زمینهٔ هرگونه تداخل بین بخش‌های خصوصی و عمومی را تشدید می‌کند. دوم، با اصلاحات در حوزهٔ علم، فناوری و صنایع مرتبط با دفاع، ادغام نظامی‑مدنی را تسریع می‌کند. سوم، نیاز به اصلاح سامانه‌های گزارش‌دهی، ارتباطات و بسیج برای دفاع ملی، نظام ملی‌گردان و دفاع مرزی و ساحلی چین را شناسایی می‌کند تا هم‑پشتیبانی بین بخش‌های غیرنظامی، دولت‌های محلی و نظامی تقویت شود. اگرچه قطعنامه جزئیات زمان‌بندی و محتوای دقیق اصلاحات را مشخص نکرده است، این اصلاحات نشان‌دهندهٔ تعهد قوه‌های مسلح به دستیابی به اهداف مدرن‌سازی نظامی تا سال ۲۰۲۷ است.

فشار فزاینده چین بر تایوان

پکن در تلاش مصمم برای مجبور کردن تایوان به اتحاد با چین است. هدف تنها بازدارندگی تایوان از اعلام رسمی استقلال نیست؛ چین می‌خواهد فشار تقریباً پیوسته‌ای اعمال کند.

گزارش سالانه به کنگره: تحولات نظامی و امنیتی مرتبط با جمهوری خلق چین

فشار بر تایپه برای دستیابی به پیشرفت معنادار اما تحت اجبار به سمت اتحاد بر پایهٔ شرایط پکن. حذف مکرر عبارت «اتحاد مسالمت‌آمیز» از بیانیه‌های برجسته در سال‌های ۲۰۲۴ و ۲۰۲۵، به‌همراه عملیات نظامی گسترده چین در اطراف تایوان در همان سال‌ها، نشان می‌دهد پکن قصد دارد با کارزار فشار ترکیبی با مشوق‌های مثبت، تایپه را به اتحاد وادار کند، نه صرفاً بازدارندگی استقلال. این تغییر در گفتمان، در سخنرانی‌های «دو جلسه» ۲۰۲۵ و همایش کارهای امور تایوان ۲۰۲۵ مشهود است؛ نشانه‌ای از افزایش ناامیدی پکن از سیاست‌ها و گفتمان تایپه و تمایل به تشدید فشار بر جزیره. بیانیهٔ همایش کارهای امور تایوان در فوریهٔ ۲۰۲۵، مضامین سال‌های پیش را تکرار کرد؛ از جمله استراتژی کلی پکن برای «حل مسأله تایوان در عصر نو»، «توافق ۱۹۹۲» و «اصل یک چین». اما این بیانیه از اشاره به ضرورت «تقویت توسعه مسالمت‌آمیز روابط دو‌ساحلی» که در همایش‌های ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴ حضور داشت، خودداری کرد. به‌طور مشابه، گزارش کاری کنگرهٔ ملی مردم در مارس ۲۰۲۵ نیز به «اتحاد مسالمت‌آمیز [دوباره]» در خصوص تایوان اشاره نکرد؛ این عبارت در پنج سال گذشته تنها یک‌بار در گزارش کاری ظاهر شده است. بیانیهٔ بعدی دفتر امور تایوان شورای دولت تأکید کرد که اصل اتحاد مسالمت‌آمیز همچنان سیاست اساسی چین برای «حل مسأله تایوان» است؛ این نشان می‌دهد پکن در استراتژی کلی خود برای تایوان پیوستگی را حفظ می‌کند.

ارزیابی چین از روابط ایالات متحده‑چین

چین محیط خارجی خود را به‌عنوان رو به افزایش ناپایدار و تهدیدکننده منافع ملی و اهداف توسعه‌ای می‌داند و وعده داده است که «تا آخرین لحظه» در برابر فشارهای خارجی می‌جنگد. در کنگرهٔ ملی مردم در مارس ۲۰۲۵، نخست‌وزیر لی چیانگ (Li Qiang) محیط بین‌المللی را «به‌طور استثنایی پیچیده» توصیف کرد و به فشارهای فزاینده خارجی اشاره کرد. لی همچنین به «تأثیر منفی» رو به رشد محیط خارجی بر توسعه چین اشاره کرد و به‌نظر می‌رسید مسئولیت مشکلات اقتصادی داخلی را از سیاست‌های داخلی به عوامل خارجی منتقل می‌کند. در سال ۲۰۲۴، چند تحول به درک پکن از محیط خارجی به‌عنوان نامطمئن و تهدیدآمیز افزوده شد؛ این تحولات شامل تشدید جنگ داخلی در برمه، تنش‌های افزایشی در شبه‌جزیرهٔ کره، همکاری سه‌جانبهٔ ایالات متحده‑ژاپن‑کرهٔ جنوبی، و اظهارات و اقدامات رئیس‌جمهور تایوان ویلیام لای (Lai Ching‑te) برای تقویت مقاومت و مقابله با نفوذ چین در تایوان بود که پکن آن را تضعیف هدف اتحاد می‌داند. پکن، ائتلاف‌ها و مشارکت‌های ایالات متحده را محدودکنندهٔ اهداف ملی خود می‌داند و از گسترش دامنه و مقیاس مشارکت‌ها و فعالیت‌های دفاعی واشنگتن در منطقهٔ آسیا‑اقیانوسیه می‌ترسد. در سال ۲۰۲۴، پکن نگرانی خود را نسبت به اقدامات ایالات متحده برای تقویت همکاری دفاعی در آسیا‑اقیانوسیه، از جمله استقرار سامانه‌های موشکی میان‌برد و ضدکشتی در فیلیپین و فروش سلاح به تایوان، ابراز کرد.