خالق روایت «شب ملخ» درگذشت.

جواد مجابی، شاعر، نویسنده، طنزپرداز، منتقد ادبی و هنری و روزنامه‌نگار، امروز، ۱۴ شهریور ۱۴۰۵، پس از یک دوره بیماری از دنیا رفت.

مجابی متولد ۲۲ مهر ۱۳۱۸ در قزوین بود. حقوق و اقتصاد خواند، اما مسیر اصلی زندگی‌اش خیلی زود به نوشتن رسید: از روزنامه‌نگاری‌ها و نقدهای هنرهای تجسمی گرفته تا نگارش شعر، داستان، رمان، طنز، نمایشنامه و پژوهش.

سال‌‌ها در مطبوعات فرهنگی فعالیت کرد و از جمله با روزنامه‌ی اطلاعات و مجلاتی چون جهان نو، خوشه، آدینه و دنیای سخن همکاری داشت. در کنار این فعالیت‌ها، بخش مهمی از عمر خود را صرف ثبت و روایت تاریخ هنر و ادبیات معاصر ایران کرد.

اما شاید «فراتر از مرز بودن»، مهم‌ترین ویژگی جواد مجابی به حساب می‌آمد؛ می‌گفت کار اصلی‌اش شعر بوده و این انرژی شعری را در داستان، مقاله، نقد، نقاشی و نمایشنامه‌نویسی جاری کرده بود. تجربه‌های چند دهه کار در رسانه‌ها و هنرهای مختلف، در نهایت به شعر بازمی‌گشت.

«شب ملخ»، «مومیایی»، «آقای ذوزنقه»، «نیشخند ایرانی» و مجموعه‌های شعر و پژوهش‌های متعددش، تنها بخشی از میراث ادبی او هستند. در کنار آثار ادبی، «شناخت‌نامه‌ی شاملو» و «شناخت‌نامه‌ی ساعدی» نیز از تلاش‌های مهم او برای ثبت زندگی و آثار دو چهره‌ی مهم ادبیات معاصر ایران‌اند.

جواد مجابی استاد سومین دوره‌ی مسترکلاس «مسیر نوشتن» گارنت بود. در این تلاقی فرهنگی، او با تجربه‌ی چند دهه نوشتن، خواندن و زیستن با ادبیات، در کنار نویسندگان جوان‌تر قرار گرفت.

حالا که او دیگر میان ما نیست، آنچه از او باقی مانده، فراتر از چند واژه، نسلی‌ست که از تجربه‌ی او «نوشتن» را آموخته است.

یاد و نام او ماندگار

گارنِت | آگاهی بدون مرز

🔸 @garnettalentt