از اوّلِ عمر تا به آخِر به‌ضرور
فَرسودن و جان کَندَ[ن تا] مُردن و گور¹
بر حالِ گیاهْ رَشک دارم کو را
بر رُستَن و افتادنِ خود نیست شعور
سحابی استرآبادی
جُنگ رباعیّات، صَفی‌قلی بیگ یزدی
(نسخه کتابخانه مجلس به شماره
بازیابی: ۱۳۶۱۰/۴۰(۴۱ر-۵۷پ) -
نگارش: سال ۱۰۹۱ هجری قمری)
¹ کاتب: فرسودن و جان کندم مردن و گور
#سحابی_استرآبادی
گَردواره