محمود دولت آبادی قشنگ گفت؛
«‏آنجا یک قهوه خانه بود، اما ننشستیم به نوشیدن دوتا استکان چای. چرا؟
‏دنیا خراب می‌شد اگر دقایقی آنجا می‌نشستیم و نفری یک استکان چای میخوردیم؟
‏ عجله، همیشه عجله!
‏کدام گوری می‌خواستم بروم؟
من به بهانه رسیدن به زندگی،
‏همیشه زندگی را کشته ام...»

روز جهانے قهوہ ☕️
به تمام فنجانهایی که دلتنگی را تاب آوردند مبارک

@gandomzaran