تازه فهمیدم همه‌ی خستگی های آدم از اتفاق‌های بد نیست.
گاهی از اینه که مدت زیادی خود واقعیش نبوده.
یه جاهایی سکوت کرده تا کسی ناراحت نشه.
یه جاهایی قبول کرده تا بحثی پیش نیاد.
یه جاهایی لبخند زده فقط برای اینکه کسی حال بدش رو نفهمه.
کم‌کم انقدر نقش آدمِ همیشه خوب رو بازی میکنی که خودت هم یادت میره واقعا چه حسی داری.
تا اینکه یه روز بدون هیچ اتفاق خاصی فقط دلت میخواد از همه‌ چیز فاصله بگیری.
نه برای اینکه از کسی ناراحتی؛ فقط برای اینکه دوباره خودت رو پیدا کنی.

@gandomzaran