عصیان

‏نوشته بود:«کی میدونه چندتا کوه رو شونه کی سواره؟ با هم مدارا کنیم»

ژاکاو

این کلیپ و آهنگ مورد علاقه پدرم که روزگار هرات را حکایت می کند

چای گذاشتم 🌱

ز یزدان بترس و مکُن بَد به کَس.

در روزهای دلگیر و خسته‌کننده‌ی زندگی، دنبال راه حل بودم. تنها راه حلی که داشتم، خواندن کتاب بود. در طاقچه‌ی کتاب‌هایم فقط یک کتاب وجود دارد که قلبم را آرام می‌کند. نشانه‌ی اهل خدا است. این کتاب را یکی از اهالی عصیان که از ولایت کندوز بود، توسط پیک برایم فرستاد. من هیچ‌وقت لطف و سخاوت این فرد ناشناس را فراموش نمی‌کنم. این کتاب با آیات زیبا و شعرهای قشنگش قلب آدم را جادو می‌کند.

فرد ناشناس عزیز، بابت کتاب زیبایی که برایم فرستادی، ممنونم

روز 2

آدمها میآیند تا چیزی در دلت بسازند، و میروند تا همان را ویران کنند.
از دلت بنویس ...

در خود قدم میزنم و از تو سر در می آورم ای قدیمی ترین زخمم.

سوداد

و ما زمستان دیگرى را سپرى خواهیم کرد، با عصیان بزرگى که درو‌نمان هست؛
و تنها چیزى که گرممان مى‌دارد،
آتش مقدس امیدواری‌ست.

#ناظم_حکمت

Mood

یک روز خوب

لباس‌های عید را برایتان گذاشتم.

لباس خودم

عید مبارک 🐑🌱

افطار شد 📿

روز یک

گاهی خاموشی، بلندترین فریاد انسان است.

عرّفه، روز برآورده شدن آرزوهاست؛ روز نزول پروردگار آسمان‌ها و زمین. خواسته‌هایتان را از پروردگار طلب کنید و در مقابل او خاضع و فروتن شوید. دست‌هایتان را به سوی الله متعال بلند کنید؛ او شما را خالی‌دست نمی‌گذارد.
من هم یک آرزو دارم: دیدار پدرم. از شما می‌خواهم که من و پدرم را از دعای خودتان فراموش نکنید.

نمی‌دانم،
من که به دست سرنوشت رها شده ام،
لا اقل دستِ سرنوشت مرا رها ‌کند؛

واش