نخ به پای بادبادکهای کم طاقت مبند...
زندگی را هر چه آسانتر بگیری بهتر است!
- فاضل نظری
Post #1513
160
عصیان طول نکشید تا در تاریکی دریابم که بهراستی، شخصی بهغایت تنها هستم. چادرم را بر سر نهادم و از دل خانه، از اهل خانه، فاصله گرفتم. قدم در کوچهای تنگ و تاریک گذاشتم. آهنگی از گوشهای از صفحهی هزار خورشید تابان در ذهنم طنین انداخت، دمِ گوشم نجوا کرد — واژههایش…
- ❤ 8