دیشب، بعد از مدتها خواب پدرم را دیدم. دستم را گرفت و داشت گریه می‌کرد؛ من هم گریه می‌کردم. مثل همیشه، پدر و دختر گریه می‌کردیم. برایم گفت: «شنیدم از من گلایه‌هایی داری.» گفتم: «مرا تنها گذاشتی.» برایم گفت: «به اندازه دنیا برایت گریه می‌کنم دخترم؛ که چرا تنها هستی.» امروز چاوشی گوش دادم. هیچ چیز این درد و این خواب دیشبم را کم نمی‌کند، جز چاوشی.

#رفیقم کجایی دقیقا کجای. کجای تو بی من؟حق باشماست آقای چاوشی