سنگ صبور ضیا جویا
Post #1487
142
عصیان این روزها دلم سخت گرفته است. با اندکی حرف زدن حالتم بد می‌شود؛ دنبال بهانه‌ام، دنبال درگیری، و در انتها باز هم اشک. می‌نشینم در کنج خانه و برای نبود پدرم گریه می‌کنم. عاشق شده‌ام — دوستش داشتم؛ مردی که پشت و پناهم بود. او تاب دیدن غم من را نداشت، اما همین…
دوام بیار عزیز من
- ❤ 14