From the stars to the soul.

Semiotics: the basics by Daniel Chandler

Semiotics: A graphic guide by Paul Cobley & Litza Jansz

اگه خواستید در مورد semiotics به طور کلی بخونید میتونید این کورس رو هم ببینید:
https://www.youtube.com/watch?v=VsMfaIOsT3M

Key Theories of Ferdinand de Saussure – Literary Theory and Criticism https://literariness.org/2018/03/12/key-theories-of-ferdinand-de-saussure/amp/

«زن»؛ چون سرکوب از زن شروع می‌شود. «زندگی»؛ چون مبارزه فقط سیاست نیست؛ نان و هوا و نفس است. و «آزادی»؛ که نه یک آرزو، بلکه خودِ روش رسیدن و راهِ زیستن است.
قدرت این شعار در هر یک از این واژه‌ها به تنهایی نیست، در پیوندشان است. «زن» بدون «زندگی» به فمینیسم نخبه‌گرا فرو میریزد، «زندگی» بدون «آزادی» به نان و آب تقلیل می‌یابد، و «آزادی» بدون «زن» انتزاعی و بی‌ریشه میماند. هر سه در کنار هم، تصویری کامل از رهایی میسازند، و همین تصویر است که چهار سال تمام، از تهران و کردستان و سیستان تا کابل زنده مانده.
«زن زندگی آزادی» تمام نمی‌شود چون ضرورتش تمام نشده. تا قتل *ناموسی* وجود دارد، تا دین ساختگی و مردانه وجود دارد، تا وقتی دختران افغان از تحصیل، ورزش و پوشش آزادانه محروم‌اند، و تا وقتی سرکوب ریشه دارد، این سه کلمه هم صدا خواهند داشت. زن. زندگی. آزادی.

اگه بخوایم AI رو مثل یک جعبه سیاه‌رنگ بسته تصور کنیم، با باز کردنش میبینیم گروهی از آدم‌ها داخلش هستن و این به ما نشون میده که کارکرد این مدل‌ها و حتی آینده‌اشون چجوریه. اما اگه بخوایم در مقابل باز کردن در این جعبه سیاه‌رنگ مقاومت کنیم، ازش یک خدایی می‌سازیم که هر لحظه ممکنه بشریت رو نابود کنه که این تصور مخربی که از تکنولوژی به وجود اومده خودش هم ناشی از فیلم‌ها و محتواییه که آدما در مورد ابراز نگرانی از آینده بشر میسازن. آینده تاریکی که آدم‌ها منقرض میشن و قراره کنترلشون رو نسبت به همه چیز از دست بدن. این تصورات در نهایت هیچ چیزی رو درست نمیکنه و چه بسا باعث میشه که خلاقیت آدم‌ها و احساس کارآمدیشون کمتر بشه و احساس کنن که نمیتونن ایده جدیدی بدن یا حتی کاری انجام بدن چون AI ازشون پیشتاز شده. این وضعیت در نهایت باعث سود شرکت‌های بزرگ و پسرفت مردم عادی میشه، چون خلاقیتشون رو از بین می‌بره و توانایی ابراز ایده‌هاشون رو ازشون سلب می‌کنه و در آخر به قول خود Jaron Lanier:

The easiest way to mismanage a technology is to misunderstand it.
ساده‌ترین راه برای مدیریت نادرست تکنولوژی، درک نادرست اونه.

این یک مقاله‌ایه از Jaron Lanier که تیترش There Is No A.Iئه. منظورش از این جمله اینه که هیچ "هوش مصنوعی" یا "Artificial intelligence" وجود نداره یا حداقل در این بازه زمانی به وجود نیومده. خیلی از مشکلات ما با تکنولوژی و مخصوصا این نسل از تکنولوژی ناشی از اسمش میشه که باعث میشه تصور کنیم که این نسل از تکنولوژی‌‌ای که آدما دارن به وجود میارن، یک پدیده مستقلی از اونا هست و هر لحظه ممکنه تصرفشون کنه. در صورتیکه تک تک مدل‌هاش، حاصل از جمع‌آوری حجم وسیعی از داده‌ها از سراسر اینترنت هستن که این داده‌ها با مدل‌های مختلفی با هم ترکیب و در نهایت طی یک پروسه‌ای که از قبل توسط سازنده‌هاش مشخص شده، به ما ارائه میشن و چون حاصل گردآوری مطالب زیادی از سطح اینترنت هستن و هر دفعه که چیزی رو ازشون می‌پرسیم پاسخ متفاوتی بهمون میدن، این تصور رو به ما القا میکنن که یک پدیده مستقل و متفکری هستن درصورتی‌که فقط مدل‌های زبانی‌ان که با حجم وسیعی از داده‌ها کار میکنن و هر لحظه توسط گروه بزرگی از آدما مدیریت و کنترل میشن. شاید این نحوه کارکردشون رو خیلی جاها دیده باشیم اما تفاوت خیلی زیادی وجود داره بین این که درک کنیم این مدل‌ها "ساخته گروهی از آدم‌ها و تحت کنترل اونا هستن" یا این که یک پدیده "مستقل و متفکری‌‌ان". همین دو base فکری تعیین میکنن که نحوه برخورد ما با این مدل‌ها چجوری باشه و مهم‌تر این که آینده آدم‌ها رو چطور تصور کنیم.

www.newyorker.com https://share.google/BlfbVLaGjn9zEbhXB

به علاوه، منادیان این حرکت‌ها و اندیشه‌ها نه تنها فمینیست‌هایی بوده‌اند که هم خود را فمینیست می‌دانسته و هم در جنبش زنان به عنوان فمینیست شناخته شده‌اند، بلکه فراتر از آن این برداشت‌هایی متفاوت از سوی زنان و گاه مردانی مطرح شده که در مواردی خود را فمینیست هم نمی‌دانسته‌اند و اما دیگران آنها را فمینیست خوانده‌اند، با خود را فمینیست می‌دانسته‌اند و سایرین آنها را فمینیست تلقی نمی‌کرده‌اند. به بیان دیگر، ما با «چیزی» مشخص و معین با عنوان فمینیسم روبرو نیستیم که بتوانیم به سهولت و به شکلی ساده آن را بپذیریم یا رد کنیم. در برخورد با فمینیسم (مانند سایر مقولات اجتماعی) باید از یکپارچه‌انگاری آن اجتناب کرد، تحولات و تنوعات زمانی، تاریخی و مکانی و مکانی-جغرافیایی آن را شناخت و به وجود برداشت‌ها و تفاسیر متفاوت آن توجه کرد.
#تاریخ_دو_قرن_فمینیسم

زمانی، شاخصه فمینیسم فعالیت سیاسی غیر نهادینه و به شکل تظاهرات و اعتصاب بوده است، در مواردی در چارچوب سیاست روزمره و نهادینه عمل کرده، و سرانجام به‌ویژه در دو دهه اخیر، بیش از هر چیز به سمت مبارزات فرهنگی و گفتاری در قالب نظریه‌پردازی اجتماعی حرکت کرده است.
#تاریخ_دو_قرن_فمینیسم

فمینیسم گاه به عنوان مبارزه برای حقوق برابر زنان با مردان مطرح بوده (در فمینیسم لیبرال)، گاه بر برتری زنان بر مردان (نه از نظر حقوقی و در واقعیت اجتماعی، بلکه از نظر اخلاقی) تاکید داشته (در برخی از شاخه های فمینیسم رادیکال، گاه تفاوت زن و مرد را نقطه عزیمت خود قرار داده است (در فمینیسم اجتماعی) و گاه اساسا زن و مرد، زنانگی و مردانگی را اموری غیر جوهری و یا برساخته اجتماع معرفی کرده است (در فمینیسم پساتجددگرا).
#تاریخ_دو_قرن_فمینیسم

در نظریه‌پردازی فمینیستی گاه ریشه وضعیت فرودست زنان در تفاوت‌های فیزیولوژیک و زیست‌شناختی. (سلطه‌طلبی ذاتی مردان، توانایی منحصربفرد زنان در بازآوری، بیشتر فیزیکی مردان و ...) جست‌وجو شده، گاه بر ترکیب این تفاوت‌ها با ضرورت‌های اجتماعی در جوامع بدوی (مانند اهمیت اجتماعی شکار همراه با شکارچی شدن مردان و خوشه‌چین شدن زنان به دلیل بارداری زنان و به تبع آن، کاهش توان فیزیک زنان به دلیل ندویدن به اندازه مردان) تاکید شده است، گاه ریشه آن در ترتیبات یا نهادهای خاص اجتماعی مانند ظهور کشاورزی، سلسله مراتب اجتماعی، مالکیت خصوصی و طبقات، تقسیم کار اجتماعی، دولت، سرمایه‌داری و ... تلقی شده است، گاه صورت‌بندی‌های گفتاری و فرهنگی مورد تاکید قرار گرفته‌اند و گاه اساسا نوعی نظام دوگانه قدرت به شکل تلپیحی مطرح می‌شود که در این نظام زنان در حوزه‌هایی فرودست و در حوزه‌هایی فرادست هستند.
#تاریخ_دو_قرن_فمینیسم

زمانی که از تعریف عام فمینیسم خارج می‌شویم و به سمت تعریف دقیق.تر آن حرکت می‌کنیم، در می‌یابیم که اساسا با یک «فمینیسم» واحد روبرو نیستیم. در طول بیش از صد و پنجاه سالی که از آغاز جنبش زنان و بیش از یک قرنی که از مطرح شدن اصطلاح فمینیسم در اشاره به این جنبش می‌گذرد، نظریه‌های مختلف و گاه متعارضی در تبیین فرودستی زنان، برداشت‌هایی متنوع و متفاوتی از وضعیت مطلوب و آرمانی برای زنان کل جامعه، دستورکارهای متفاوت و بعضاً متضادی در جنبش و شیوه‌ها و راه‌های متفاوتی برای نیل به اهداف مورد تاکید قرار گرفته است.
#تاریخ_دو_قرن_فمینیسم

بحث مهم دیگری که در این بررسی به آن توجه شده است، چگونگی انشقاق این جنبش به خرده‌جنبش‌هایی است که پس از این دوره اولیه و با آگاهی به تفاوت‌های نژادی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی میان زنان پدیدار گشت. این خرده جنبش‌ها را می‌توان سرآغاز تبدیل فمینیسم از جنبش به نظریه اجتماعی به شمار آورد.
#تاریخ_دو_قرن_فمینیسم

از یک سو، مبارزه برای تاسیس یک دولت لیبرال مدرن، هم شکل‌گیری فمینیسم و جنبش زنان را از جهت مقدمات حقوقی‌ای که ضامن آن بود مانند آزادی تجمع، آزادی بیان و دیگر آزادی‌های مدنی تقویت کرد و هم زنان و حرکت‌های آنان را نیز در زمینه‌ای مناسب برای تبیین خواست‌های فردی و جمعی‌شان قرار داد.
#تاریخ_دو_قرن_فمینیسم

بدین ترتیب، در آمریکا جنبش الغای برده‌داری نقش عمده‌ای را در پیدایش موج نخست زنان داشت و شاید بتوان گفت که اولین گروه جنبش زنان در پی تشکل در انجمن‌های ضدبرده‌داری و در نتیجه آن شکل گرفت و زنان نیز از نخستین گروه‌هایی بودند که جذب این جنبش شدند. سپس نوبت به دوران مبارزه برای تاسیس یک دولت لیبرال مدرن رسید که آن نیز به نوبه خود بر جنبش زنان تاثیر گذاشت.
#تاریخ_دو_قرن_فمینیسم

اولین حرکت‌های اجتماعی زنان در اروپا و آمریکا با شکل‌گیری و رشد دیگر جنبش‌های اجتماعی همراه بود؛ به این صورت که زنان با اهداف عام‌تر اجتماعی وارد این جنبش‌ها می‌شدند، اما در فعالیت‌های خود در درون جنبش با نابرابری‌های روبرو می‌شدند که آنان را در مقایسه با مرد همزمان خود در حاشیه و در مقام فرودست قرار می‌داد. همین احساس نابرابری انگیزه و اساس بروز این هویت جمعی در زنانی شد که در پی مشارکت در این حرکت‌ها به تجربه فعالیت متشکل و سازمان‌ یافته نیز دست پیدا کرده بودند. به طور کلی زنان پس از ورود به عرصه عمومی و با قرار گرفتن در بطن حرکت‌های اجتماعی یعنی با خروج از محیط خانه و در مصاف با تجربه‌ای یکسان با مردان، هم از وجود تفاوت با مردان و محدودیت‌ها و تبعیض‌هایشان آگاه شدند و هم به شیوه‌های مبارزاتی برای احقاق حقوق پی بردند.
#تاریخ_دو_قرن_فمینیسم

تا پیش از شکل‌گیری یک هویت جمعی در میان زنان، آنها بیشتر موقعیت متعارض خود را ناشی از نارسایی یا مشکلات فردی می‌دیدند. موقعیت‌هایی که در آنها زنان مشکلات و نارضایی‌های مشترک خود را شناسایی کردند، زمینه‌ساز مرحله آگاهی و یا به بیان جامعه‌شناختی مرحله «هویت‌سازی» برای حرکت زنان به منزله یک جنبش بود. به عبارت دیگر، تمرکز این نارضایی‌ها و ایجاد فصل مشترک میان خواسته‌های آنان زمینه‌ساز شکل‌گیری نارضایی‌های جمعی و در پی آن ایجاد یک هویت مشترک جمعی شد. بنیان جنبش زنان همانند هر جنبش دیگری بر همسویی و همگرایی یک گروه اجتماعی  (در اینجا زنان) و فراهم آوردن زمینه‌‌های ظهور هویتی خاص برای آن گروه استوار گشت.
#تاریخ_دو_قرن_فمینیسم

-اینجاست که میشه گفت نه یک جنبش، بلکه تک تک اجزای اون جنبش در کنار هم پازل بزرگی رو تشکیل میدن که در نهایت با همین پازل بتونن یک مشکل بزرگی رو حل کنن و حل کردنش بدون تک تک افراد و جمعی از اون‌ها ممکن نیست.

گستردگی و گوناگونی موجود در دیدگاه‌ها و کفتارها و نیز تنوع موجود در مفاهیم بنیادین جنبش‌های زنان ضرورت مطالعه‌ای جامع و فراگیر را درباره منشأ بروز و بستر پیدایی و سیر تحول آن ایجاب می‌کند. اما سخن گفتن از جنبش زنان و یا به عبارتی از جنبش فمینیسم با یک مفهوم واحد و تنها از یک منظر چه از دید نظری و چه از عملی در حوزه سیاسی و اجتماعی به معنای حذف بخش بزرگی از یک واقعیت تاریخی است. به همین دلیل نیز، برای شناخت علل و چگونگی تبلور جنبش زنان در غرب، به یک مطالعه و بررسی تخصصی غیر جانبدارانه نیاز بود که آشنایی دقیق با این پدیده و تجارب دیگران را در اختیار بگذارد. کتاب حاضر سعی بر بازبینی این جنبش‌ها با نظر به منشأ بروز و زمینه تاریخی ظهور و تاثیرپذیری آنها از دیگر جنبش‌های دوران خود، از آغاز تا به امروز دارد تا بتواند برداشتی منصفانه از فمینیسم ارائه دهد.
#تاریخ_دو_قرن_فمینیسم

این کتاب رو با عنوان "تاریخ دو قرن فمینیسم" پیدا کردم و همون‌طور که از اسمش هم مشخصه درمورد اینه که چه عواملی باعث ایجاد فمینیسم شدن و چقدر پارامترهای مختلف فرهنگی، سیاسی و اجتماعی روی تشکیلش تاثیر داشتن و این شاید بتونه دید کامل‌تری رو درمورد فمینیسم بده.