سلام
یک سؤال جدی از موافقان احیای دکترای حرفه‌ای:
ما برای رسیدن به تخصص، مسیر کارشناسی به کارشناسی ارشد و سپس دکتری تخصصی و نهایتا فلوشیپ را طی می‌کنیم؛ سال‌ها آموزش تخصصی، پژوهش، پایان‌نامه، مقاله، زبان تخصصی و مطالعه منابع روز.
حالا قرار است فردی مستقیماً از کارشناسی وارد یک دوره دکترا شود؛ در حالی که در مقطع کارشناسی اساساً خبری از آموزش تخصصی، پژوهش، روش تحقیق، مقاله‌خوانی و کار علمی پیشرفته نیست.
تمامی ما دوره ارشد و دکترای خود را در دانشگاه های سراسری گذرانده ایم. چه طور ممکن است فردی با لیسانس علوم آزمایشگاهی از دانشگاههای غیر دولتی دور افتاده در شهرستان ها از لحاظ علمی حتی هم تراز کارشناسان هم رده خود در دانشگاه های سراسری قرار بگیرد، چه رسد به دارندگان ارشد و دکترا.
چطور می‌توان فاصله چندین سال آموزش تخصصی و پژوهشی را با ایجاد یک عنوان جدید جبران کرد؟
یک نکته دیگر هم همکارانی هستند که ظاهرا تکلیف شان با خودشان نیز روشن نیست. یکبار از پاتولوژیست‌ها و کمبود ظرفیت فلوشیپ و پشت کنکور فلوشیپ ماندن و... سخن سرایی میکنند و در جای دیگر طرفدار احیا می‌شوند و میفرمایند فرصت ها نباید انحصاری شوند!!؟؟؟
ما در حال حاضر هیچ نیازی به ایجاد مقطع جدید آنهم از میان افرادی با سواد اولیه و عمومی نداریم.
مشکل امروز آزمایشگاه‌ها کمبود «دکتر» نیست؛ کمبود و عدم استفاده صحیح از نیروی متخصص موجود است.
عنوان «دکتر» جای تخصص را نمی‌گیرد.
Post #119
32
Forwarded from Microbiology Today