هر کدام از ما بالاخره پاسخ این سوال را خودش پیدا میکند که کار خوب را انجام دهد یا کار بد را بدون اینکه منتظر این بماند که بشریت پاسخ آن را به صورت تدریجی برایش پیدا کند.
به علاوه ایده ی حل تدریجی مسائل مثل سکه ای است که دو رو دارد در کنار فرآیند رشد تدریجی ایده های بشر، میتوان پیشرفت تدریجی ایده های متضاد را هم دید بردگی دوام نمی آورد، آنچه باقی میماند سرمایه داری است در رأس آرمانهای آزادی بخش درست مثل دوران باتوخان اکثریت هستند که اقلیت گرسنه و برهنه و بی دفاع را غذا میدهند لباس می پوشانند و محافظت میکنند این نظام با همه جریانات و روندها هماهنگ میشود البته هنر برده گرفتن هم به تدریج تغییر می کند.
ما دیگر نوکرهایمان را شلاق نمیزنیم بلکه اشکال جدیدی از برده داری را ابداع میکنیم و یا حداقل یاد میگیریم که در هر موردی برای آن یک توجیه پیدا کنیم.

#دیالوگ