خدایا،

ما را از آن وطن‌دوستی که تنها در روزهای پیروزی به کار می‌آید، دور کن.

به ما بیاموز که ایران را نه هنگامی که مطابق میل ماست،
که درست در همان لحظه‌ای دوست بداریم که از آن خشمگینیم،
از حاکمانش شکایت داریم،
و آینده‌اش را تاریک می‌بینیم.

خدایا،

ما را از وسوسه آن نجات‌بخشانی حفظ کن
که نخست باید سرزمین را به آتش بکشند
تا فردای موعود خود را بر خاکستر آن بنا کنند.

ما را از آنان قرار مده
که برای رسیدن به آزادی، استقلال را قربانی می‌کنند؛
برای رسیدن به قدرت، مردم را؛
و برای اثبات درستی خویش، ایران را.

چه آسان است در دوردست ایستادن
و برای مردمی که باید هزینه بدهند، نسخه شجاعت نوشتن.

چه آسان است جنگ خواستن
وقتی فرزند دیگری باید در آن بمیرد.

چه آسان است ویرانی را «گذار» نامیدن
وقتی خانه‌ای که فرو می‌ریزد، خانه ما نیست.

خدایا،

ما را از اعتیاد به نفرت نجات بده؛
از آن نفرتی که دیگر حقیقت نمی‌خواهد،
راه‌حل نمی‌خواهد،
و حتی پیروزی هم نمی‌خواهد؛
فقط می‌خواهد دیگری نابود شود،
حتی اگر در این میان، وطن نیز زخمی شود.

به ما آن بلوغ را بده
که ،
میان مخالفت و انتقام فرق بگذاریم،
میان اعتراض و ویرانگری،
میان امید و توهم،
و میان نجات یک ملت و تصاحب آینده آن.

خدایا،

نگذار روزی چنان تشنه قدرت شویم
که دست هر بیگانه‌ای را که وعده فردا می‌دهد بفشاریم.

نگذار سیاست خارجی را
از تدبیر برای منافع ایران
به ابزار نزاع جناح‌ها تبدیل کنیم؛
امروز به نام این گروه
و فردا به نام آن گروه،
اما همیشه به هزینه کشوری
که باید فراتر از همه ما باقی بماند.

نگذار امنیت ملی را
بر میز منفعت شخصی بگذاریم؛
برای قراردادی،
برای ثروتی،
برای موقعیتی،
برای سهمی از قدرت،
یا برای تضمین آینده خود،
از آینده مردمی هزینه کنیم
که هیچ سهمی از معامله ما نداشته‌اند

نگذار چنان از امروز بیزار شویم
که هر فردایی را، فقط چون متفاوت است، رهایی تصور کنیم.

نگذار نام مردم را بر زبان بیاوریم
اما در خلوت، تنها به جایگاه خود پس از طوفان بیندیشیم.

اگر سخن می‌گوییم،
برای سهمی در فردای قدرت نباشد.

اگر مخالفت می‌کنیم،
برای معامله با فاتحان احتمالی نباشد.

اگر ایستاده‌ایم،
نه در صف این اردوگاه و آن اردوگاه،
که کنار مردمی باشد که همیشه نخستین قربانی بازی قدرت‌اند.

خدایا،

به ما یاد بده گاهی میهن‌دوستی نه فریاد است،
نه پرچم،
نه شعار،
بلکه توان گفتن یک «نه» است:

نه به استبداد،
نه به تجزیه،
نه به جنگ،
نه به وابستگی،
نه به انتقام،
و نه به آینده‌ای که برای ساختنش باید امروز ایران را ویران کرد.