🔖خلاصه مقاله دیگری از این نسخه اکونومیست
America is stepping back from a region it never managed to remake
آمریکا از منطقهای عقب مینشیند که هرگز نتوانست آن را بازسازی کند
آمریکا خاورمیانه را ترک نمیکند، اما دیگر نمیخواهد نقش مدیر و ضامن اصلی امنیت منطقه را بر عهده بگیرد.
🌍 پایان یک دوره ۳۵ ساله
پس از جنگ خلیج فارس در ۱۹۹۱، آمریکا تصور میکرد میتواند نظم تازهای در خاورمیانه بسازد؛ اما حاصلِ ۳۵ سال مداخله در عراق، لیبی، سوریه و یمن، بیثباتی بیشتر بود. جنگ تازه آمریکا و ایران که قرار بود چند روزه تمام شود، اکنون وارد ماه هشتم شده و اعتبار واشنگتن را نزد متحدانش کاهش داده است.
⚔️ جنگ ایران؛ فشار بدون پیروزی
گفتوگوهای غیرمستقیم ایران و آمریکا در ۲۲ سپتامبر، پس از سه ساعت مذاکره، پیشرفت جدی نداشت. آمریکا خواهان توافقی جدید است، اما ایران بازگشت به توافق موقت ژوئن را میخواهد. همزمان، حمله به نفتکشها در تنگه هرمز، تحریم خدماترسانی به هواپیماهای ایرانی و محاصره دریایی، تجارت و اقتصاد ایران را تحت فشار قرار داده است؛ ریال رکوردهای نزولی زده و تورم به نزدیکی سهرقمی رسیده است.
🛢️ شوک انرژی و هزینه برای خلیج فارس
برنت ابتدا تا ۱۰۹ دلار بالا رفت و قیمت برنت تحویل کوتاهمدت حتی از ۱۳۰ دلار عبور کرد؛ هرچند بعداً قیمت معمول برنت زیر ۱۰۰ دلار برگشت. قیمت گازوئیل در آمریکا به رکورد ۶.۵۲ دلار در هر گالن رسیده است. کشورهای خلیج فارس نیز در ۲۰۲۶ با افت اقتصادی، کاهش درآمد نفت و گاز، افت گردشگری و خسارت زیرساختی مواجهاند؛ زیان آنها به صدها میلیارد دلار میرسد.
🇺🇸 خستگی آمریکا از جنگهای منطقه
جنگ ایران در کمتر از دو ماه، به اندازهای نامحبوب شد که ۶۰% آمریکاییها آن را اشتباه دانستند؛ رقمی که درباره جنگ عراق چهار سال طول کشید. واشنگتن دیگر نمیتواند بخش بزرگی از توان نظامی خود، از جمله حدود یکپنجم ناوهای هواپیمابرش، را در خلیج فارس درگیر کند؛ زیرا با تهدیدهای چین، روسیه و اروپا نیز روبهرو است.
🏛️ تغییر نقش و کاهش پایگاهها
آمریکا احتمالاً پایگاههایش را یکباره نمیبندد، اما حضور دائمی و گستردهاش را کاهش خواهد داد. پایگاه بحرین که پیشتر نزدیک به ۱۰{,}۰۰۰ نفر ظرفیت داشت، احتمالاً به اندازه سابق بازنمیگردد. خروج آمریکا از سوریه کامل شده و پایگاههای عراق نیز تا پایان سپتامبر تخلیه میشوند. متحدان عرب هم خواهان محدودیتهای بیشتر بر نحوه استفاده آمریکا از پایگاههایشان هستند.
🤝 خلأ قدرت و ائتلافهای تازه
اروپا ضعیفتر از آن است که جای آمریکا را بگیرد؛ روسیه درگیر اوکراین است و چین تجربه عملیات نظامی بزرگ برونمرزی ندارد. در نتیجه، ایران، اسرائیل و ترکیه بازیگران مهمتر منطقه خواهند شد، اما هیچکدام بهتنهایی قادر به ساختن نظم پایدار نیستند. کشورهای عربی به سمت خرید موشک از چین، پهپاد از ترکیه و اوکراین و تولید داخلی تسلیحات حرکت میکنند؛ امارات قرارداد ۱۰ ساله خرید و تولید مشترک پهپاد با اوکراین امضا کرده است.
🔮 آیندهای پرآشوب اما مستقلتر
عربستان از ژوئیه توافق دفاع متقابل با پاکستان و ترکیه و ائتلاف دریایی با بیش از ۱۲ کشور برای دریای سرخ اعلام کرده است. این ائتلافها هنوز مبهم و شکنندهاند، اما نشانهای از حرکت منطقه به سمت اتکای کمتر به واشنگتناند. ثبات پایدار زمانی ممکن میشود که دولتهای عربی ارتشهای توانمندتر، همکاری واقعیتر و نهادهای منطقهای مؤثرتری بسازند.
📝ترجمه: اکونومگ
💠نشریه فصل رویش
ایتا |
بله |
تلگرام 🆔
