#حاضران_بخوانند_به_غایبان_برسانند

جبههٔ خودی را با روایتِ شکست، خالی نکنیم


این روزها، میدانِ نبرد، فقط میدانِ موشک و پهپاد نیست. مهم‌ترین جبهه‌ای که سرنوشتِ یک حرکتِ جمعی را تعیین می‌کند، «جبههٔ روایت‌ها» و «مدیریتِ سرمایهٔ روانیِ جامعه» است. در شرایطی که هر دو سویِ درگیری به دنبالِ روایتِ مسلط بر افکار عمومی هستند، نوعِ سخنی که از درونِ جبههٔ خودی به گوشِ مردم می‌رسد، می‌تواند از یک آتش‌بارانِ سنگینِ دشمن، تأثیرگذارتر باشد.
مجموعه آنچه خواهد آمد دغدغه رهبران و هادیان مذهبی و سیاسی از جمله‌ توصیه‌های امام شهید و امام شاهد است.


مهم‌ترین هشداری که در این تحلیل وجود دارد، نسبت به «پمپاژِ احساسِ شکست» در فضایِ عمومی است. امروز برخی اصوات، چنان وضعیت را ترسیم می‌کنند که گویی همهٔ دستاوردها از دست رفته است. حال آنکه مرورِ ۴۷ سالِ گذشته نشان می‌دهد این پیش‌بینی‌هایِ سیاه، همواره با واقعیتِ پیشرفتِ ایران در تناقض بوده است.

ما امروز در میانهٔ یک «نصرتِ الهی» قرار داریم و مسیر، مسیرِ فتح است. اما این فتح، زمانی به ثمر می‌نشیند که از «دل‌خالی‌کردنِ مردم» در اوجِ درگیری پرهیز کنیم. هر سخنی در جایِ خود اعتبار دارد، اما در بحبوحهٔ جنگ، هر حقی هم نباید گفت؛ زیرا زمان، زمانِ خالی کردنِ تیر‌دانِ روحیهٔ عمومی نیست.


خطرِ بزرگ‌تر؛ دعواهایِ درون‌گروهی
نکتهٔ ظریف‌تر آنکه دشمن، با جنگِ رسانه‌ای و اخبارِ ساعت‌به‌ساعت، به‌دنبالِ دلهره‌افکنی و وارونه‌نماییِ پیروزی‌هاست. اما آسیبِ بزرگ‌تر وقتی رخ می‌دهد که خودِ ما گرفتارِ (برچسب‌زنی و تخریبِ یکدیگر) می‌شویم.

در آستانهٔ پیروزی، سرمایهٔ اجتماعی را نسوزانیم
واقعیتِ تلخ آن است که وقتی دعواهایِ غیرمنطقیِ درونیِ ما بالا می‌گیرد، آن بخشِ از جامعه که تازه به جمعِ ما پیوسته (همان سی درصدِ سرمایهٔ اجتماعیِ جدید)، برمی‌گردد و از کنارِ ما فاصله می‌گیرد.
ما درست در آستانهٔ یک پیروزیِ بزرگ ایستاده‌ایم. اگر روایتِ ما از میدان، روایتِ فتح باشد و رفتارِ ما درونِ جبهه، توأم با عقلانیتِ اجتماعی و اخلاقِ قرآنی، این پیروزی نه فقط در میدانِ نظامی، بلکه در حافظهٔ تاریخیِ این سرزمین نیز ماندگار خواهد شد.

بیایید در این گردنهٔ حساس، هم روایت‌مان را فاتحانه انتخاب کنیم و هم زبانِ هم‌دلانه را بر زبانِ تندِ تخریب، ترجیح دهیم

#جامعه_نیازمند_فهم_سیاسی_است

@faslebidarri