⁹★ کلید کار، ترکیب دستگاه‌های کوچک‌تری بود که اخیراً توسط همین تیم به صورت تجربی اثبات شده بودند: یک صفحه گرافیتی معلق به روش دیامغناطیسی که به یک آینه مجهز شده و از طریق یک میله کربنی (که از شیلد مغناطیسی عبور می‌کند) به الماسی معلق در بالای یک آهنربا متصل است. این الماس دارای میلیاردها مرکز به اصطلاح تهی‌جایی-نیتروژن (NV) است که الکترون‌های جفت‌نشده را به دام می‌اندازند و از طریق نیروی اسپین کوانتومی خود مانند آهنرباهای کوانتومی کوچک و قابل‌کنترل عمل می‌کنند.
¹⁰★ تابش دوره‌ای لیزر سبز بر روی الماس، این مرکزها را به یک حالت اسپینی از پیش تعریف‌شده قطبیده می‌کند و نوسانات مغناطیسی کوچکی ایجاد می‌کند که الماس را به سمت پایین می‌راند. پژوهشگران این حرکت را با استفاده از یک تداخل‌سنج ردیابی کردند که لیزر را از آینه کوچک روی صفحه گرافیتی بازمی‌تاباند تا تغییرات فاصله را با دقت پیکومتری اندازه بگیرد.
¹¹★ داهی کیم (Daehee Kim)، دانشجوی دکتری و از نویسندگان همکار می‌افزاید: «الماس‌های NV به خوبی شناخته‌شده و به راحتی قابل کنترل هستند. این ویژگی و همچنین اینکه مرکزهای NV دارای طولانی‌ترین زمان‌های همبستگی شناخته‌شده هستند (که به آن‌ها اجازه می‌دهد برهم‌نهی کوانتومی را در دمای اتاق بسیار طولانی‌تر از سایر سیستم‌ها حفظ کنند)، آن‌ها را برای ایجاد برهم‌نهی ماکروسکوپی حرکت یا یک جسم در پژوهش‌های آینده بسیار جذاب می‌کند.»
🌌 شرح تصویر: پژوهشگران با تاباندن پالس‌های لیزر سبز ۵۰ میلی‌واتی بر روی الماسی با مرکزهای تهی‌جایی-نیتروژن و اندازه‌گیری حرکات آن با تداخل‌سنج، حرکات رو به بالا و پایینی (خط آبی) را شناسایی کردند که تنها توسط تغییرات نیروی اسپین هدایت می‌شدند. این حرکات بسیار بزرگ‌تر از حرکاتی بودند که هنگام خاموش بودن لیزر مشاهده شدند (خط نارنجی). منبع: نایاک و همکاران، ۲۰۲۶.
✨ از ذرات نظری تا گربه‌های آزمایشگاهی
¹²★ اینشتین در دهه‌های آخر عمرش با مکانیک کوانتومی کلنجار می‌رفت؛ نه به این دلیل که سخت است، بلکه به این دلیل که مجموعه‌ای از پرسش‌های هنوز بی‌پاسخ را درباره نسبیت عام مطرح می‌کند: آیا گرانش کوانتومی است یا کاملاً کلاسیک؟ چه بلایی سر اطلاعات در مرکز یک سیاه‌چاله می‌آید؟ ماده تاریک و انرژی تاریک چیستند؟ آیا یک جسم جرم‌دار واقعاً می‌تواند به طور هم‌زمان در دو جا باشد؟
¹³★ این پرسش‌ها عمدتاً به دلیل یک گسست بنیادی میان چارچوب‌های ریاضی، نظری و تجربیِ فیزیک کوانتوم و کلاسیک از دست علم گریخته‌اند. اما اکنون، تیم OIST با اثبات یک اثر مکانیکی که صرفاً از اسپین کوانتومی ناشی می‌شود، یک پلتفرم آزمایشگاهی برای آزمایش نظریه‌های عجیب فیزیک خلق کرده است.
¹⁴★ تواملی در پایان می‌گوید: «ما یک پاسخ کلاسیک بزرگ را از یک اثر کوانتومی کوچک نشان داده‌ایم. دیگر مسئله این نیست که آیا چنین فناوری ممکن است یا خیر، بلکه مسئله این است که چگونه می‌توانیم شرایط آزمایشگاهی را اصلاح کنیم تا به برهم‌نهی کوانتومی در قلمرو نسبیت عام اینشتین دست یابیم. و در این مسیر، ما در حال توسعه کلاس جدیدی از حسگرهای فوق‌العاده دقیق هستیم. ما مرزها را از نانومتر به سانتی‌متر جابه‌جا کرده‌ایم. تنها به یک مرتبه بزرگیِ دیگر نیاز داریم تا بتوانیم در نهایت گربه شرودینگر را در دنیای واقعی مشاهده کنیم.»
منبع: فیز دات اُرگ (
Phys.org)
https://phys.org/news/2026-10-quantum-shifting-centimeter-scale-lab.htmlکانال علمی نجومی ماورای فرازمینی ها
https://t.me/joinchat/SOSSquf1wQIBqWJ4کانال ما رو به دوستان خود معرفی کنید👆
@farzaminiha👽
#Author_sm3322
