ناگفته‌هایی از سرقت بزرگ فناوری جنگنده‌های سوخو


🔷داستان جنگنده‌های خانواده سوخو در چین روایتی از مهندسی معکوس و جهش‌های فناورانه است. پکن در دهه ۹۰ با نقض قرارداد مونتاژ سوخو-۲۷، اویونیک و رادار بومی را جایگزین نمونه‌های روسی کرد و جنگنده J-11B را ساخت. آن‌ها حتی با خرید مخفیانه یک پیش‌نمونه اسقاطی سوخو-۳۳ از اوکراین، مکانیسم بال‌های تاشو را کپی کرده و نخستین جنگنده ناونشین خود با نام J-15 را به پرواز درآوردند.


🔷اوج این مهندسی در توسعه جنگنده نسل ۴.۵ با نام J-16 بر پایه سوخو-۳۰ نمایان شد؛ جایی که چینی‌ها با تجهیز پرنده به رادار آرایه فازی فعال (AESA) و موشک‌های مرگبار PL-15، حتی از روس‌ها پیشی گرفتند. نقطه ضعف این پروژه سال‌ها وابستگی به متالورژی موتور AL-31F بود که با سرمایه‌گذاری سنگین و ارتقای موتور بومی WS-10 تایهانگ، چرخه استقلال فنی پکن سرانجام تکمیل شد.


🔷با وجود این پیشرفت‌ها، پکن به دلیل تعهدات دیپلماتیک به مسکو، خطر افشای اسرار الکترونیک پروازی و قیمت گزاف بیش از ۸۰ میلیون دلاری، هرگز مجوزی برای صادرات سوخوهای کپی‌شده خود به بازارهای جهانی صادر نکرده است.
@FarsnaTech - Link