🌞 دعای صبحگاهی


به نام پدر، پسر، و روح‌القدس.

ای شفا‌بخشِ اعظم و ای کلمه‌ی ابدیِ حیات،

در سپیده‌دمِ این یکشنبه، روزی که کلیسایت جشن قدیس لوقا، آن طبیبِ عاشق و نگارنده‌ی انجیلِ رحمت را گرامی می‌دارد، جانِ بیمار و سرگردانم را به مطبِ فیضِ تو می‌آورم. او که با هدایتِ روحت، رازِ انکارِ خویشتن را برای ما به نگارش درآورد تا مسیرِ رهایی را بیابیم؛ آنجا که در کلامِ حیات‌بخشت می‌خوانیم:

زیرا هر که بخواهد جانِ خود را نجات دهد، آن را از دست خواهد داد؛ اما هر که به خاطر من جانِ خود را از دست بدهد، آن را نجات خواهد داد.

پروردگارا، در این بیداریِ بامدادی، چاقوی جراحیِ کلامت را بر قلبم بکش و غده‌ی چرکینِ منیّت و توهمِ خویشتنِ مستقل را از جانم ریشه‌کن ساز. ای عیسای خداوند، شفای حقیقیِ من در مرگِ منِ دروغینم نهفته است. مرا از تقلا برای حفظِ این هویتِ فانی رها کن، تا در عدمِ خویشتن غرق شوم و تنها حیاتِ بی‌زوالِ تو در من جریان یابد. بگذار امروز، زندگیِ من انجیلی زنده از تسلیمِ محض به اراده‌ی تو باشد.

ای روح‌القدس، ای نَفَسِ شفابخشِ هستی، در خلوتگاهِ جانِ من بوز. پرده‌های تاریکِ دوگانگی را بسوزان و مرا به آن آگاهیِ نابی ببر که در آن مرزهای جدایی فرو می‌ریزد و جز ذاتِ یگانه‌ی پروردگار هیچ نمی‌ماند.

ای مریمِ عذرا، ای مظهرِ کاملِ سکوت و تسلیم، تو که بنا بر روایتِ لوقای قدیس، تمامِ رازهای الهی را در دلِ خود نگاه می‌داشتی و در آن‌ها تعمق می‌کردی، دستِ مرا بگیر و شفاعتت را راهنمای این سلوکِ باطنی ساز تا قلبم همواره محرابِ نورِ الهی بماند.

آمین.



🔴 برای محتوای بیشتر در تلگرام ما را دنبال کنید:


🔖 @farsicatholic