TGViewer
Channel Public Channel
فردین علیخواه

فردین علیخواه

@fardinalikhah

▪️نوشته هایی به دور از قلمبه سلمبه گویی دربارۀ زندگی روزمره ایرانی
ارسال نظر مستقیم:
✅ @alikhahfardin

▪️شیوۀ حمایت مالی از فعالیت ها:
از طریق سایت حامی باش:

https://hamibash.com/fardinalikhah
Subscribers
10K
Photos
182
Videos
30
Links
358
Recent Posts 20 shown
Post #2380 1.87K
🔺یخچال فقط وسیله‌ای برای نگه‌داشتن غذا نیست؛ بخشی از زندگی روزمره ماست.

🔺گاهی از سر ملال درش را باز می‌کنیم، گاهی برای فرار کوتاهی از خستگی و گاهی فقط برای اینکه ببینیم چه چیزی باقی مانده است.

🔺یخچال جایی است که در آن مرز «مال من» و «مال ما» را یاد می‌گیریم و با مفهوم سهم دیگری روبه‌رو می‌شویم.

🔺از طرفی، یخچال بزرگ می‌تواند هم نشانه رفاه باشد و هم نشانه ترس از آینده و نیاز به ذخیره کردن.

🔺در تاریخ هم یخچال فقط یک وسیله خانگی نبوده؛ در جنگ سرد حتی به نمادی برای مقایسه دو شیوه زندگی تبدیل شد.

🔺اما یخچال، حافظه هم دارد: بوی خانه کودکی، غذای باقی‌مانده، عکس‌ها و نقاشی‌هایی که روی درش می‌چسبانیم.

🔺شاید اگر دوربینی داخل یخچال می‌گذاشتیم، چیزی بیشتر از خورد و خوراک می‌دید: اضطراب، ملال، کمبود، فراوانی، خاطره و در نهایت، خودِ زندگی روزمره را.

برای خواندن نسخه کامل مطلب به  اینجا  بروید.
@fardinalikhah
  • 👍 30
  • ❤ 18
  • 👏 5
  • 👌 4
  • 😁 1
Post #2379 2.13K
khabaronline.ir/xqpw7



املت و رویای شهر دموکراتیک
● جستار با خاطره‌ای از دوران دانشجویی و خوردن املت در قهوه‌خانه‌ای نزدیک تقاطع بهشتی و ولیعصر در تهران آغاز می‌شود؛ غذایی که آن زمان انتخابی از سر اجبار اقتصادی بود.
● سال‌ها بعد، همان فضاها در آن قسمت شهر به مقصد جوانان شیک‌پوش و طبقه متوسط فرهنگی تبدیل شده‌اند و معنای اجتماعی املت تغییر کرده است.
●اشتیاق و استقبال از املت در شهرهای بزرگ از منظر جامعه شناختی چه معنایی می تواند داشته باشد؟
● پرسش نهایی جستار این است که آیا شهر واقعاً دموکراتیک‌تر شده، یا فقط بازی تمایزگذاری طبقاتی پیچیده‌تر شده است؟
خبرآنلاین اُملت و رؤیای شهر دموکراتیک وقتی دانشجو بودم، خوابگاه تابستانی ما کمی بالاتر از تقاطع خیابان بهشتی و ولیعصر بود. آن سال‌ها هنوز تهران برای من شهری بود که باید با جیب دانشجویی در آن زندگی می‌کردم؛ و جیب دانشجویی، به‌خصوص اگر قرار بود آخر ماه هم چیزی در آن باقی بماند، انتخاب‌های چندانی…
  • 👍 23
  • ❤ 9
  • 💔 4
Post #2378 2.23K
رقابت بر سر « بدون اینکه کسی بفهمه» است

🔺همان‌طور که پیش‌تر در یکی از نوشته‌هایم اشاره کرده بودم، در سال‌های پیشِ رو با پدیده‌ای مواجه خواهیم شد که من آن را «رزومه‌های بادکنکی» می‌نامم.

🔺رزومه‌هایی که روزبه‌روز پربارتر به نظر می‌رسند؛ پر از پروژه، مقاله، تحلیل، محصول و دستاورد. اما پشتِ بخشی و شاید هم تمامیِ این خروجی‌ها، نه الزاماً ساعت‌ها کار، تجربه‌اندوزی، آزمون‌وخطا و خلاقیت فردی، بلکه توانایی سپردن صفر تا صد فرایند به هوش مصنوعی قرار دارد.

🔺«رزومه بادکنکی» دقیقاً به همین فاصله اشاره دارد: فاصله میان حجم و ظاهر دستاوردهای ثبت‌شده در رزومه و میزان واقعیِ تجربه، مهارت و مشارکت افراد در خلق آن‌ها.

🔺آرزو میکنم در آینده، مسئله اصلی دیگر این نباشد که «چه چیزی در رزومه شماست؟»، بلکه این باشد که «کدام بخش از آن واقعاً حاصل کار خود شماست؟»
@fardinalikhah
  • 👍 42
  • ❤ 10
  • 👌 5
Post #2377 2.51K
asriran.com/0050Nt

▪️▪️ایده‌های اساسی این جُستار:

-جوانانی هستند که از نظر فکری، اجتماعی، عاطفی و سبک زندگی تا حد زیادی مستقل شده‌اند، اما همچنان از نظر مکانی با خانواده زندگی می‌کنند.

-آنها استقلال می‌خواهند، اما شرایط اقتصادی اجازه نمی‌دهد این خواسته به زندگی جداگانه تبدیل شود.

-مسئله فقط پایین بودن درآمد نیست؛ ساختار بازار مسکن و محدود بودن گزینه‌های متناسب با توان مالی جوانان نیز استقلال آنها را دشوار می‌کند.

-حتی داشتن شغل و درآمد نیز لزوماً به معنای توانایی زندگی مستقل نیست؛ زیرا فاصله میان درآمد جوانان و هزینه واقعی یک زندگی جداگانه، به‌ویژه هزینه مسکن، همچنان زیاد است.

-به این وضعیت می‌توان با مفهوم «دوره انتظار برای بزرگسالی» یا Waithood نگاه کرد؛ دوره‌ای که در آن رسیدن به موقعیت‌هایی مانند اشتغال پایدار، ازدواج و تشکیل زندگی برای سال‌ها به تأخیر می‌افتد.

-مسئله فقط «دیر مستقل شدن» نیست؛ بلکه شکافی است میان خواستن و توانستن؛ جوانان استقلال را می‌خواهند و برای آن تلاش می‌کنند، اما شرایط اقتصادی اجازه نمی‌دهد این استقلال به زندگی مستقل تبدیل شود.

✅برای خواندن متن کامل روی INSTANT VIEW بزنید یا به لینک عصر ایران بروید.
عصر ایران زندگیِ مستقل زیر سقفِ مشترک جوانان امروز ممکن است استقلال را به عنوان یک ارزش پذیرفته باشند، برای آن تلاش کنند و حتی در بسیاری از حوزه‌های زندگی به آن دست یافته باشند، اما شرایط اقتصادی...
  • ❤ 20
  • 👏 8
  • 👍 6
Post #2376 2.16K
https://gilkhabar.ir/517295

در این نوشته، از عادی‌شدن رفتارهای پرخطری مثل نوشیدن الکل هنگام رانندگی می‌گویم؛ رفتارهایی که در شبکه‌های اجتماعی گاهی در قابِ خوشی و لذت به نمایش گذاشته می‌شوند. زیبا جلوه دادن مخاطره، خوشایند نیست.

تأکیدم این است که باید این رفتارها را پیش از آنکه به حادثه ، و سوگواری خانواده ای تبدیل شوند، جدی بگیریم؛ چون آنچه در قاب تصویر «خوشی» به نظر می‌رسد، ممکن است در جاده به قیمت جان دیگری تمام شود
.
در گیل خبر در لینک پیوست بخوانید
gilkhabar.ir پشت این «حال خوب» چه چیزی پنهان است؟ اختصاصی گیل خبر/ فردین علیخواه؛(استاد جامعه شناسی دانشگاه گیلان) متأسفانه انتشار چنین تصاویری در شبکه‌های اجتماعی روزبه‌روز بیشتر می‌شود. تصاویری از این دست را برای پژوهش‌های شخصی‌ام آرشیو می‌کنم و این آرشیو هر روز گسترده‌تر می‌شود. این تصویر، در نگاه اول،…
  • ❤ 20
  • 👏 10
  • 👍 5
Post #2375 2.14K

Forwarded from کانال جامعه‌شناسی مردم‌مدار

گزارش نشست:
از زندگی روزمره تا جامعه‌شناسی مردم‌مدار؛ سه خوانش از کتاب «در حسرت زندگی نزیسته» نوشته فردین علیخواه

با حضور آقایان علیخواه مؤلف کتاب و منتقدین محمد عاملی و مجتبی ترکارانی
توسط گروه جامعه شناسی مردم مدار با همکاری شورای دانشجویی انجمن جامعه شناسی ایران

#گروه-جامعه شناسی -مردم مدار
#انجمن-جامعه شناسی- ایران

@public_sociology_ir

مشروح گزارش را در لینک زیر بخوانید:

https://isa.org.ir/report-session-from-everyday-life-to-public-sociology-three-readings-of-unlived-life-book/
انجمن جامعه‌شناسی ایران گزارش نشست از زندگی روزمره تا جامعه‌شناسی مردم‌مدار؛ سه خوانش از کتاب «در حسرت زندگی نزیسته» – انجمن جامعه‌شناسی ایران نشست نقد و بررسی کتاب «در حسرت زندگی نزیسته» نوشته دکتر فردین علیخواه، با همکاری گروه جامعه‌شناسی مردم‌مدار و شورای دانشجویی انجمن جامعه‌شناسی ایران برگزار شد.
  • ❤ 9
  • 👍 2
Post #2373 2.16K
قدردان حمایت تان هستم🙏🏼🙏🏼🙏🏼

«در حسرت زندگی نزیسته» جزو پرفروش های ایران کتاب


https://www.iranketab.ir/
  • ❤ 56
  • 👏 17
  • 🔥 4
  • 👎 2
  • 🍾 2
Post #2372 4.25K
ممکن است آدم کتاب بخواند، تئاتر برود، گالری ببیند، سفر فرهنگی داشته باشد و درباره معماری و موسیقی بداند، اما پول کافی برای ادامه این سبک زندگی را نداشته باشد. به بیان ساده، گاهی سلیقه آدم‌ها از جیبشان جلوتر می‌رود.

مسئله امروز طبقه متوسط فقط این نیست که پول ندارد؛ مسئله این است که به‌تدریج توان مالیِ زیستن مطابق سلیقه‌ای را که سال‌ها برای خودش ساخته است، از دست می‌دهد.

و این همان جایی است که «سلیقه دارم، ولی پول ندارم» از یک جمله روزمره به توصیفی از وضعیت امروز طبقه متوسط تبدیل می‌شود.
 
برای خواندن متن کامل جُستار اینجا کلیک کنید.
  • 👍 69
  • 💔 32
  • 😢 14
  • ❤ 10
  • 👏 8
Post #2370 3.17K
عکس های هوش مصنوعی؛ دلخوشی یا حسرت؟
فردین علیخواه

🔺این روزها خیلی‌ها با عکس‌هایی که هوش مصنوعی می‌سازد، مدام خودشان را در زندگی‌های دیگری می‌بینند؛ نشسته بر کنار یک میز گرد و شیک در هتلی بزرگ، با انبوهی از غذاهای رنگارنگ برای صبحانه؛ با کت‌وشلوار و پاپیون گرانقیمت زیر برج ایفل، یا روی عرشه‌ یک قایق لوکس با نوشیدنی در دست، در هر جایی که شاید هرگز نرفته باشند.

🔺بعضی‌ها ساعت‌ها به عکس خیره می‌شوند. لذت می‌برند، خودشان را در آن زندگی تصور می‌کنند. بعضی‌ها ذوق می‌کنند و با هیجان عکس را به بغل‌دستی‌شان نشان می‌دهند؛ انگار برای لحظه‌ای چیزی از یک زندگی دیگر را به دست آورده‌اند، انگار برای لحظه‌ای از زندگی فعلی گریخته‌اند. بعضی ها حتی عکس را برای دیگران هم می فرستند و احتمالا بعد از خودشان می پرسند چرا یک زندگی خیالی را برای دیگری فرستاده ام؟ به راستی این تصاویر چه چیزی به ما می‌دهند؟ دلخوشی یا حسرت؟

🔺تا پیش از این، اگر می‌خواستیم بدانیم «اگر جور دیگری انتخاب می‌کردم، اگر جای دیگری به دنیا می‌آمدم، اگر در زندگی فرصت دیگری نصیبم می‌شد، چه شکلی می‌شدم؟» تنها چیزی که داشتیم، خیال آن زندگی بود. حالا خیال، تصویر شده است. دیگر فقط تصوّر نمی‌کنیم؛ ما آن را می‌بینیم.

🔺گویی رویاهایی که به آن‌ها نرسیده‌ایم، در این عکس‌ها جان می‌گیرند. زندگی‌های نزیسته، برای چند لحظه زیسته می شوند و روبه‌روی ما، از فکر به تصویر تبدیل می‌شوند.

🔺دیدنِ خودمان در این زندگی‌های خیالی، شاید برای لحظاتی تسکینِ حسرت باشد؛ فرصتی برای اینکه دست‌کم یک بار ببینیم اگر زندگی طور دیگری پیش می‌رفت، چه کسی می‌شدیم. اما عکس، از طرفی رسیدن‌ها را نشان می‌دهد؛ رسیدن به آن لباس، آن سفر، آن میز، آن زندگی. ولی از طرف دیگر معمولا با بستن صفحه‌ نمایش، اندوهِ نرسیدن‌ها به سراغ‌مان می‌آید. گویی این عکس‌ها برای چند لحظه ما را به زندگی‌ای پرتاب می کنند که نداشته‌ایم، خیلی زود با خاموش شدن صفحه، دوباره به زندگی خودمان برمی گردیم. شاید این آخرین تلاش نومیدانۀ ماست برای اینکه بتوانیم آنچه نشده‌ایم را ببینیم.

🔺استقبال از فناوری با زمینه های اجتماعی پیوند دارد. از منظر جامعه شناختی، جذابیت این تصاویر فقط به بازیگوشی با هوش مصنوعی ارتباط ندارد. در جامعه‌ای که بعضی سفرها، بعضی خانه‌ها، بعضی لباس‌ها و بعضی سبک‌های زندگی بیشتر از آنکه تجربه‌ای روزمره باشند، به تصویرهایی تقریبا دور از دسترس تبدیل شده‌اند، دیدن خود در چنین زندگی‌هایی برای بخشی از جامعه معنای دیگری پیدا می‌کند.

🔺هوش مصنوعی فقط یک عکس نمی‌سازد؛ فاصله میان آنچه داریم و آنچه می‌توانستیم داشته باشیم را هم برای ما لحظه‌ای قابل دیدن می‌کند.

صفحه نویسنده در تلگرام و اینستاگرام: @fardinalikhah
  • 👍 41
  • 👌 9
  • 😢 5
  • 💔 5
  • 🤷‍♀ 3
Post #2369 2.61K
https://www.asriran.com/fa/news/1190694/%D9%85%D9%86-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82-%D8%AA%D9%87-%D8%AF%DB%8C%DA%AF-%D9%87%D8%B3%D8%AA%D9%85

این روزها بسیار می‌شنویم که کمتر کسی حوصله خواندن متن‌های طولانی را دارد. اگر شما هم با دیدن حجم این نوشته کمی مردد شدید، شاید بد نباشد چند دقیقه‌ای بیشتر به آن فرصت بدهید.
این جستار را با حوصله نوشته‌ام و کوشیده‌ام آنچه را برای درک موضوع ضروری است، با دقت در کنار یکدیگر قرار دهم. شاید خواندنش چند دقیقه بیشتر از یک متن کوتاه زمان ببرد، اما امیدوارم در پایان احساس کنید این چند دقیقه ارزشش را داشته است.
اگر اکنون فرصت خواندن ندارید، آن را برای زمانی دیگر نگه دارید؛ و اگر همراه شده‌اید، دعوتتان می‌کنم تا پایان این نوشته با من بمانید.
عصر ایران من عاشق ته‌دیگ هستم ته‌دیگ برای من فقط یک غذای خوشمزه نیست. ته‌دیگ یک صحنه‌ی کوچک از زندگی اجتماعی است؛ چیزی که روی سفره می‌آید و در چند دقیقه، رابطه‌ی آدم‌ها با میل خودشان، با...
  • ❤ 16
  • 👍 8
  • 👏 6
  • 👀 4
Post #2368 3.5K
متن‌های بی‌صاحب
فردین علیخواه
 
 
🔺با فراگیر شدن هوش مصنوعی، پیش‌بینی من این است که به‌تدریج افراد بسیاری فیلمنامه‌نویس، شاعر، مقاله‌نویس، جستارنویس و نویسنده خواهند شد. بسیاری پایان‌نامه‌هایی بی‌نقص خواهند نوشت، بی‌آنکه دیگر لازم باشد برای نوشتن آن‌ها در میدان انقلاب تهران به کسی سفارش بدهند. فوج‌فوج کتاب ترجمه، و انبوهی متن، شعر، داستان و مقاله تولید خواهد شد.

🔺شما هم مانند من فکر می‌کنید که سرعت اضافه شدن عنوان‌ها و خروجی‌های تازه به رزومه‌ها بیشتر شده است؟ مترجمی که در فاصله‌ای کوتاه چندین عنوان کتاب به کارنامه‌اش اضافه می‌کند؛ دانشگاهی‌ای که انگار یک دستگاه تولید مقاله در اختیار دارد؛ روزنامه‌نگاری که زودبه‌زود مصاحبه، یادداشت، جستار و مقاله می‌نویسد، پژوهشگری که اثر پژوهشی‌اش را در کوتاه‌ترین زمان به پایان می‌رساند، اما نمی‌تواند چند دقیقه درباره پژوهش خودش حرف بزند.

🔺در گذشته می‌گفتند خلق اثر نیازمند اندکی کناره‌گیری و خلوت است. حالا با آدم‌هایی مواجه‌ایم که بسیار مشغله دارند، اما دائم اثر خلق می‌کنند! در روزگاری که خیلی‌ها از بی‌انگیزگی، فرسودگی و نداشتن وقت می‌گویند، این حجم از تولید واقعاً تأمل‌برانگیز است.

🔺هوش مصنوعی فقط سرعت تولید متن را بالا نبرده؛ بلکه به نظر می‌رسد سرعت «رزومه‌سازی» را هم افزایش داده است. شاید به‌زودی با نوعی «تورم رزومه» مواجه شویم؛ رزومه‌هایی پر از عنوان و خروجی، اما عنوان‌هایی که دیگر مثل گذشته افراد را از یکدیگر متمایز نمی‌کنند.

🔺نکته جالب این است که تقریباً هیچ‌کس به نقش هوش مصنوعی در خلق اثرش اشاره نمی‌کند؛ انگار نوعی توافق نانوشته شکل گرفته که بهتر است این بخش از ماجرا را نادیده بگیریم. کسی نمی‌گوید: «این متن را با هوش مصنوعی نوشته‌ام» یا «بخش بزرگی از کار را هوش مصنوعی انجام داده است.» اثر با همان لحن سابق عرضه می‌شود و نام صاحب اثر هم بر همان متن و کتاب می‌نشیند.

🔺در این معنا، متن کم‌کم شبیه عکس شده است؛ عکس‌هایی که این روزها خیلی‌ها با هوش مصنوعی می‌سازند و با آن‌ها تفنن و بازیگوشی می‌کنند. شاید به‌تدریج تولید متن هم به همین اندازه آسان، سریع و بی‌هزینه شود؛ چیزی که می‌توان ساخت، تغییر داد، بازسازی کرد و دوباره ساخت، بی‌آنکه فرایند تولیدش چندان به چشم بیاید.

🔺همان‌طور که امروز کسی نمی‌گوید «من با ماشین‌حساب حساب کردم»، شاید در سال های آینده نیز استفاده از هوش مصنوعی آن‌قدر عادی شود که دیگر کسی احساس نکند لازم است آن را اعلام کند. اما فعلاً ماجرا فقط عادی‌شدن یک ابزار نیست؛ بخشی از آن، پنهان کردن میزان اتکای خود به این ابزار است.

🔺در آینده‌ای نه‌چندان دور، شاید دیگر مسئله اصلی این نباشد که چه کسی می‌تواند بنویسد. من فکر می کنم که تقریباً همه می‌توانند بنویسند. مسئله این خواهد بود که چه کسی می‌داند که «درباره چه چیزی باید نوشت»، چه کسی حرفی برای گفتن خواهد داشت و چه کسی می‌تواند خوب را از بد، اصیل را از فیک و ماندگار را از متن فست فودی تشخیص دهد.

🔺اما نگرانی بیشتر من این است که اگر تشخیص اینکه چه چیزی واقعاً ارزش نوشتن دارد را هم به هوش مصنوعی بسپاریم، آن‌وقت دیگر فقط نوشتن را به ماشین واگذار نکرده‌ایم؛ بلکه کشف، انتخاب و یافتن ایده را هم به او سپرده‌ایم. در آن صورت، شاید دیگر سؤال اصلی این نباشد که چه کسی متن نوشته است؛ سؤال این باشد که چه کسی تصمیم گرفته چه چیزی نوشته شود.
@fardinalikhah
  • 👍 53
  • ❤ 17
  • 👏 6
  • 😨 5
  • 😢 2
Post #2367 2.76K
از نویسنده محترم متن بالا که کتاب «در حسرت زندگی نزیسته» را شایسته بررسی و توجه دانسته اند بسیار سپاسگزارم.🙏🏾🙏🏾🙏🏾
  • ❤ 10
Post #2366 3.2K
Post #2364 4.12K
گفت‌وگو (2).pdf294.5 KB
همه‌چیز از یک دعوت ساده شروع شد؛ قرار بود چند هزار نوجوان در ایران‌مال جمع شوند تا نیما تکیدو را از نزدیک ببینند. بلیت‌ها رایگان بود و خیلی زود تمام شد، اما هیچ‌کس فکر نمی‌کرد روز مراسم چنین جمعیتی بیاید. نوجوان‌هایی از شهرهای مختلف آمدند و خیلی زود مشخص شد ماجرا بزرگ‌تر از یک دیدار ساده شده است؛ ازدحام جمعیت بالا گرفت، پای نیما آسیب دید و در نهایت او مجبور شد محل را ترک کند و بسیاری از نوجوان‌ها بدون دیدن او به خانه برگردند.

اما ماجرا برای من فقط اتفاقی که آن روز در ایران‌مال افتاد نیست. این اتفاق، بهانه‌ای شد برای فکر کردن و حرف زدن درباره نسل زد، دنیای نوجوانان، شکل تازه ارتباط آنها با چهره‌های محبوبشان و نقشی که یوتیوب و رسانه‌های جدید در زندگی و فرهنگ آنها پیدا کرده‌اند.

در این باره، گفت‌وگویی مفصل با ماهنامه «مدیریت ارتباطات» داشته‌ام. اگر به موضوع نسل زد، دنیای نوجوانان و رسانه‌های جدید علاقه‌مندید، خواندن این مصاحبه را پیشنهاد می‌کنم.
با تشکر از خانم صدف سرداری، عضو هیئت تحریریه ماهنامه ارتباطات
  • ❤ 21
  • 👍 5
  • 👏 5
Post #2363 3.55K
asriran.com/004zGf

گاهی اوقات دانشجویان علوم اجتماعی پیام می دهند و می پرسند چگونه می توانیم بین مفاهیم جامعه شناسی و زندگی جاری و واقعی مان پیوندی ایجاد کنیم؟ چگونه این مفاهیم امکان فهم زندگی روزمره مان را فراهم می آورند؟ شاید خواندن این جُستار موثر باشد.
  • 👍 15
  • 👌 3
  • ❤ 2
  • 🤔 2
  • 🥰 1
Post #2362 5.64K
Post #2360 3.85K

Forwarded from انجمن جامعه شناسی ایران

گروه جامعه شناسی مردم مدارو شورای دانشجویی، انجمن جامعه‌شناسی ایران برگزار میکنند.
بررسی کتاب
درحسرت زندگی نزیسته ،تأملات جامعه شناختی در باب زندگی روزمره

با حضور :

فردین علیخواه،نویسنده کتاب و عضو هیات علمی دانشگاه گیلان
محمد عاملی،جامعه شناس،مدیر گروه جامعه شناسی افکار عمومی
مجتبی ترکارانی،مدیر گروه جامعه شناسی مردم مدار

دبیر نشست:زهرا دقیانوس،دانشجوی جامعه شناسی

زمان:سه شنبه ۱۰ شهریورماه ساعت ۱۸ تا ۲۰
برگزاری به صورت آنلاین در
گوگل میت:
meet.google.com/kif-skjp-ydd

#انجمن_جامعه_شناسی_ایران

@iran_sociology
  • ❤ 20
  • 🥰 2
  • 👏 2
Post #2358 4.43K
asriran.com/004ymw

از جهان بینی تا پوست تخمه:در زندگی مشترک درباره کدام یک حرف بزنیم؟

در ابتدای این جُستار نوشته ام:
این روزها خیلی‌ها می‌گویند دیگر کمتر کسی حوصله خواندن متن‌های طولانی را دارد. اگر شما هم با دیدن حجم این نوشته کمی مردد شده‌اید، عجله نکنید؛ کمی فرصت بدهید و بگذارید متن پیش برود.

اگر امروز فرصت یا حوصله خواندنش را ندارید، آن را ذخیره کنید و هر زمان فرصت بیشتری داشتید، دوباره به سراغش بیایید. برای نوشتن این جستار ساعت‌ها وقت گذاشته‌ام و سعی کرده‌ام هر آنچه را لازم است، با دقت و حوصله کنار هم قرار دهم.

امیدوارم شما هم چند دقیقه از وقتتان را به خواندنش اختصاص دهید و تا پایان، همراه این نوشته بمانید.

برای خواندن هم می توانید به سایت عصر ایران بروید هم روی INSTANT VIEW بزنید.
عصر ایران از جهان بینی تا پوست تخمه: در زندگی مشترک درباره کدام یک حرف بزنیم؟ اگر من جای کسی بودم که می‌خواهد ازدواج کند، علاوه بر گفت‌وگو درباره جهان‌بینی، ارزش‌ها و آینده، فهرستی از صد مسئله کوچک زندگی روزمره تهیه می‌کردم و درباره آن...
  • 👍 33
  • ❤ 23
  • 🥰 2
  • 🙏 2
Older posts →

About this channel

How can I read @fardinalikhah without a Telegram account?
TGViewer shows the public web preview Telegram publishes for فردین علیخواه: recent posts, photos, videos and the subscriber count, with no app, login or account.
How many subscribers does فردین علیخواه have?
فردین علیخواه (@fardinalikhah) has 10K subscribers on Telegram, refreshed roughly every 30 minutes.
Does فردین علیخواه know I viewed it here?
No. Public channel previews carry no viewer identity, and TGViewer has no accounts or tracking of what you look up.
Threads Profile ViewerView any public Threads profile without an account.Open ThreadLook →Writing with AI? Make it sound human.Metric37 rewrites AI drafts so they read naturally. Free AI detector, 1,500 words free.Try Metric37 →