#سوگیری شماره ۲۸

💠 اثر مالکیت 💠

ما ارزش چیزی که متعلق به خودمانست، را بیش از میزان واقعی آن ارزیابی می‌کنیم.

مردم حاضرند برای آنچه که مالک آن هستند، بیشتر هزینه کنند.
در مطالعه ای که توسط دانیل کانمن، جَک نَش و ریچارد تالر در ۱۹۹۰ انجام شد. به هر یک از شرکت‌کنندگان آزمایش یک ماگ داده شد و سپس از آنها خواستند یا آن را به بهایی به فروش برسانند یا اینکه آن را با یک جنس هم ارزش خودش، تعویض کنند. مبلغی که شرکت‌کنندگان پس از به دست آوردن مالکیت ماگ درخواست کرده بودند، دوبرابر بیشتر از مبلغی بود که حاضر بودند برای یک ماگ مشابه آنچه داشتند، بپردازند.

زمانی‌که به مردم کالا یا وسیله‌ای اعطا می‌شود، آنها تمایلی ندارند آن را با کالا یا وسیله هم ارزش با خودش مبادله کنند. آزمایش جَک نش در ۱۹۸۹ به‌این‌ترتیب بود:

به شرکت‌کنندگان در گروه A در قبال پُر کردن یک پرسشنامه، یک ماگ قهوه‌خوری اعطا می‌شد. در پایان جلسه به شرکت‌کنندگان پیشنهاد می‌شد تا در قبال یک شکلات سوئیسی آن را تعویض کنند. به شرکت‌کنندگان گروه B برعکس شرکت‌کنندگان گروه مقابل، به‌جای ماگ قهوه‌خوری، یک شکلات سوئیسی اعطا می‌شد. تنها ۱۰ درصد از شرکت‌کنندگان حاضر به تعویض کالایی بودند که به آنها اعطا شده بود و مابقی ترجیح می‌دادند اقلامی که به آنها داده‌شده را پیش خود نگه‌ دارند.
کانمن و همکارانش (۱۹۹۰) این اثر را به بیزاری از محرومیت و ترس از دست دادن نسبت دادند.
ناتسون و همکارانش (۲۰۰۸) با بررسی اعصاب قبل از وقوع اثر به این نتیجه رسیدند که در هنگام وقوع اثر، فعالیت‌هایی در هسته عصبی مغز به نام «اکومبنس» (Accumbens) اتفاق می‌افتد که مرتبط با پردازش‌شناختی بیزاریِ از دست دادن و انگیزش در شرکت‌کنندگانی بود که این اثر در آنها ایجاد شده بود. مردم تمایلی به از دست دادن دارایی‌هایشان ندارند. علاوه بر آن یک عنصر هویت شناختی نیز وجود دارد؛
اینکه مالکیت یک شیء، یک ارتباط شخصی ایجاد می‌کند و با توجه به این ارتباط، ارزش آن شیء در نگاه فرد افزایش پیدا می‌کند.

دامر و سوانمیناتان، در تایید این توضیح، ضمیمه دیگری را در سال ۲۰۱۳ اضافه کردند. این محققان دریافتند افرادی که درگذشته، تحت یک تهدید اجتماعی قرار گرفته بودند، قیمت بالاتری نسبت به دیگران برای اموال خود ارائه می‌دهند.

 
تحریک حس مالکیت از طریق استفاده از کالا یا یک شیء، منجر به تقویت به‌کارگیری آن می‌شود. اگرچه این زمان کوتاه باشد. مثلا
سیاست مرجوعی بدون چون و چرای کالا، آزمایش و تست رایگان محصول ، همگی نمونه‌های بسیار خوبی برای تحریک اثر مالکیت هستند. برای فروشگاه‌های لباس، اتاق‌های پرو منجر به این اثر مالکیتی می‌شوند.
همچنین این اثر می‌تواند باعث بروز خطا در کسب‌وکار نیز شود. اگر ما آگاه نباشیم که نمی‌توانیم ارزش‌گذاری درستی روی دارایی خود داشته باشیم، این ممکن است باعث از دست رفتن فرصت‌های زیادی شود که می‌توانستیم دارایی خود را کمی بیشتر از ارزش واقعی آن بفروشیم. مانند اشتباهاتی که افراد در بازارهای مالی مانند بورس انجام می‌دهند.

Effect of ownership

@soogiri
سایر موارد
t.me/FarazTed/26104