من از جدل‌ شخصی بیزارم و این سطور را بر خلاف میلم و تنها با این هدف می‌نویسم که اطلاعات غلطی که آقای مجید تفرشی بار دیگر در مورد بنده مطرح کرده‌اند، بی‌پاسخ نماند و شبهه‌ای ایجاد نکند.
ایشان فرموده‌اند بنده تاریخ نمی‌دانم. اولاً بنده نه تحصیلاتم تاریخ است، نه پژوهشگر تاریخم و نه ادعای تاریخ‌دانی دارم. من علاقمند به تاریخم اما هر دو دلیلی که آقای تفرشی بر تاریخ‌ندانی بنده آورده، سست و بی‌اساس است. فرموده‌اند بنده چند سال پیش یادداشتی درباره کریستف بالایی ایران‌شناس فرانسوی نوشته و او را با کریستف دوبلای نویسنده جوان انگلیسی اشتباه گرفته‌ام. من ضمن این‌که زنده‌یاد کریستف بالایی را خیلی خوب می‌شناختم و محال است ایشان را با شخص دیگری اشتباه بگیرم، هیچ‌وقت درباره ایشان چیزی ننوشته‌ام، کریستف دوبلای را هم اصلاً نمی‌شناسم کیست. آقای تفرشی گویا من را با فرد دیگری اشتباه گرفته‌اند.
دلیل دیگرشان که خنده‌دار است، این است که من کلی دلیل و مدرک آورده‌ام که پرستاری که همراه با فرزاد بازفت در عراق دستگیر شد، اهل زیمبابوه بوده و آقای تفرشی ثابت کرده‌اند که حرف من بی‌اساس است. خیلی خنده‌دار است چون کل داستان این است که شبی آقای تفرشی داشت در کلاب‌هاوس داستان فرزاد بازفت را تعریف می‌کرد و من هم دراز کشیده در رختخواب، گوش می‌کردم. ایشان وقتی به پرستاری اشاره کرد که همراه با فرزاد بازفت دستگیر شده بود، من در قسمت چَت آن اتاق در کلاب‌هاوس نوشتم که آن پرستار اهل زامبیا بود. آقای تفرشی فرمودند که خیر اهل زامبیا نبوده و انگلیسی بوده. بنده هم نوشتم بله شما درست می‌فرمایید من اشتباه کردم. کل داستان همین بود. من نه دلیل و مدرکی آوردم و نه بحث و استدلالی کردم. کلاً غیر از این دو جمله چیزی ننوشتم. اصلاً در چت کلاب‌هاوس و آن هم با یک انگشتی تایپ کردن در گوشی، چگونه می‌توان «کلی مدارک و استدلال آورد»؟
اطلاعات من راجع به فرزاد بازفت به همان زمان بازداشت او برمی گردد که ۳۵ سال پیش بود، شاید آخرین باری هم که راجع به او چیزی خواندم بیست و اندی سال پیش بوده. نه هیچ‌گاه مقاله‌ای راجع به فرزاد بازفت نوشته و نه بحثی راجع به او کرده‌ام. علت این‌که گمان می‌کردم پرستاری که همراهش بازداشت شد، اهل زامبیا بود این است که این پرستار با وساطت کنث کائوندا رئیس جمهور وقت زامبیا آزاد شد و این موضوع در ذهن من مانده بود.
غلط دیگری که آقای تفرشی درباره بنده مرتکب شده، این است که من مخفیانه به اسرائیل سفر کرده‌ام. من ده بار به اسرائیل سفر کرده‌ام که همگی به دلیل مأموریت کاری بوده. نمی‌دانم این سفرها چطور مخفیانه بوده‌اند در حالی که من جلو دوربین گزارش می‌داده‌ام و اگر به اینستاگرام من نگاهی بیندازید، پر از عکس‌های من از اسرائیل است. بیشتر خبرنگاران خارجی در لبنان، به اسرائیل سفر می‌کردند و دولت لبنان هم اطلاع داشت. نه دولت نه حزب‌الله هیچ‌گاه مزاحمتی برای هیچ خبرنگار خارجی ایجاد نمی‌کردند که به اسرائیل سفر می‌کردند. عامل اخراج بنده از لبنان نیز نه حزب‌الله بود و نه دولت لبنان. من به درخواست قوه قضائیه ایران از لبنان اخراج شدم. افسری که بازجوی من بود به من گفت درخواست استرداد تو به ایران شده اما چون تو گذرنامه انگلیسی داری، تو را به ایران تحویل نمی‌دهیم. در حکمی هم که برای اخراج من نوشتند، هیچ اشاره‌ای به سفر من به اسرائیل نشد و تنها دلیلی که ذکر شده، تخلف از قانون کار است، یعنی من بدون مجوز کار در لبنان کار و اقامت داشتم که درست هم بود چون من مانند اکثریت خارجی‌های ساکن لبنان هیچ‌گاه به صرافت کسب مجوز کار نیفتادم. این حکم را به من نشان دادند و از من امضا گرفتند که به رؤیتم رسیده است. در گذرنامه‌ام هم مهر اخراج نزدند، مهر خروج عادی زدند.
بقیه حرف‌هایی که آقای تفرشی در ویدیوی اخیرشان درباره بنده گفته‌اند، به اندازه همین دو سه نمونه، سست و بی‌بنیاد است و ارزش پاسخ‌گویی ندارد. نمی‌دانم ایشان از حملات شخصی به بنده چه سودی می‌برد و چرا با هر بار با ذکر مشتی اطلاعات غلط، اعتبار خودشان را زیر سؤال می‌برند. بنده همیشه با احترام درباره ایشان صحبت کرده‌ام اما ایشان حتی راه تحقیر را هم در پیش گرفته و فرموده‌اند که اگر عرصه رسانه، بازار بورس باشد، ایشان اقتصاددان و استراتژیست بازار بورس است و بنده، کارمند بورس (نقل به مضمون). بنده در عرصه رسانه هیچ‌گاه ادعائی بالاتر از کارمند بودن نکرده‌ام. اطلاعاتی که در مقابل ادعاهای غلط آقای تفرشی داده‌ام، به عنوان شاهد دست اول و کسی است که شخصاً و از نزدیک روایت‌گر رویدادها بوده. بنده نظریه‌پردازی و تحلیل نکرده‌ام که نیازمند آن باشد که در برابر فضل و دانش آقای تفرشی زانوی شاگردی به زمین بزنم.
این‌که به داده‌های غلط آقای تفرشی درباره بی‌بی‌سی واکنش نشان داده‌ام، از سروفاداری به بی‌بی‌سی نیست.