مهرداد اسکویی؛ غیاب شاعرانه

🟦🟧گروه مطالعات فرهنگی باشگاه فن‌سالاران:
البته «غیاب شاعرانه»، عنوان کتاب "ستاره پیرخدری" است که برای مهرداد اسکویی نوشته.

کتاب دو نام بزرگ دیگر هم دارد، "نیکی کریمی"، که نامش به‌عنوان مترجم درج شده، و «ژان میشل فرودون» (سردبیر سابق مجله نام‌آشنای «کایه‌دوسینما»ی فرانسه) که مقدمه‌ای را برایش به رشته تحریر در آورده ‌است.

از منظر زیبایی‌شناسیِ نام‌ها، کتابی تمام است درباره سه‌گانه اسکویی در «کانون اصلاح و تربیت».

جایی از کتاب، در حواس نویسنده‌‌‌ی‌مستندسازی که به شیوه‌های اسکویی در آثارش می‌نگرد، عبارتی با عنوان «سینمای مستقیم» به‌کار رفته است؛ خواندن همین عبارت به‌اندازه کافی شوک‌آور است.

به‌نظر، این یک عبارت شناختی قابل انطباق با فیلم‌ها و آثار مهرداد اسکویی باشد. ساده و آسان نیست تا شما به وصفی تا این حد دقیق در آثار یک مستندساز برسی.

درست مثل همین فیلمی که ساعت ۵ بعدازظهر روز ۱۲ مهر ۱۴۰۵ در خانه هنرمندان ایران خواهیم دید، در «سینماسلامت»: روباه و ماه صورتی (۱۴۰۵).

فیلمسازی که از راه دور، اما مستقیم، سوژه‌اش را می‌پاید و میزانسنی می‌آفریند که فراتر از حد انتظار است.

«داستان» اما در فرم سینمای مستند؛ که چالش اصلی است؛ شکل می‌گیرد، و پیش می‌رود، و شگفتانه شخصیت را هم سمپاتیک می‌کند، پیچیده هم هست، اما در نهایت همان «سینمای مستقیم» می‌شود؛ بی‌آن‌که تصنعی یا دروغین از کار در آید.

🌱۵ بعدازظهر همین یکشنبه؛ ۱۲ مهر؛ با سینمای «مهرداد اسکویی»؛ خانه هنرمندان ایران؛ در قالب سینماسلامت؛
روباه و ماه صورتی.

🟦@fansalaranclub
🟪 https://t.me/cinemasalamat
🟧@fansalaran