🔹 درباره اظهارنظر محسن زنگنه در مورد واگذاری ۱۱۰ هکتار از خاک چابهار به افغانستان

🔹محسن زنگنه، نماینده مجلس، در گفت‌وگو با تلویزیون سحر در ۱۶ مهر ۱۴۰۵، درباره مذاکرات اقتصادی با افغانستان گفت این کشور می‌تواند در منطقه آزاد چابهار «سرزمینی متعلق به خودش» داشته باشد؛ اظهارنظری که حساسیت و تردیدهایی در میان افکار عمومی برانگیخت.

🔹پس از واکنش‌های منفی عمومی، زنگنه حرف خود را تکذیب کرد و آن را فضاسازی رسانه‌ای خواند و گفت که اظهاراتش به معنای واگذاری مالکیت یا حاکمیت نبوده و تنها برای سرمایه‌گذاری و ایجاد بندر خشک است.

🔹بر اساس تفاهم انجام‌شده میان ایران و افغانستان، مقرر شده ۱۰ هکتار زمین در مجاورت آب‌های بندر چابهار و بیش از ۱۰۰ هکتار در منطقه ویژه اقتصادی برای سرمایه‌گذاری کشور افغانستان اختصاص یابد.

🔹با این وجود، به دلیل عدم دسترسی به متن توافق نمی‌توان به طور قطعی راجع به مدل بهره‌برداری طرف افغانستانی از بندر چابهار توضیح داد.

🔹طبق قوانین ایران، واگذاری حاکمیت، تمامیت ارضی یا فروش قطعی زمین به اتباع خارجی ممنوع است و واگذاری‌های بین‌المللی به مصوبه مجلس نیاز دارند.

🔹در مقابل، مدل‌هایی مانند اجاره بلندمدت، حق انتفاع و BOT امکان سرمایه‌گذاری خارجی را بدون سلب حاکمیت کشور میزبان فراهم می‌کنند.

🔹بحث واگذاری زمین به افغانستان پیش‌تر نیز مطرح شد؛ در پاییز ۱۴۰۱ خبر واگذاری زمین به اتباع افغانستانی از سوی سخنگوی وقت دولت تکذیب شد.

🔹در سال ۱۴۰۲ نیز گزارش شد که هیأت افغانستانی خواستار دسترسی به بندر چابهار شده و طرف ایرانی با آن موافقت کرده است.

🔹هند هم از سال ۱۳۹۳ به دنبال سرمایه‌گذاری در چابهار بود و در سال ۱۳۹۵ توافق توسعه بندر را پیش برد. در ۲۴ اردیبهشت ۱۴۰۳ نیز قرارداد ۱۰ساله‌ای تا سال ۱۴۱۳ برای تجهیز و بهره‌برداری از پایانه‌های عمومی و کانتینری بندر شهید بهشتی امضا کرد، توافقی که با انتقادهایی همراه شد.

👈 در فکت‌نامه بخوانید

🌐 @Factnameh