فآش

سلام.
اگر ادیتور و تدوینگر خوب برای یه کلیپ هیئتی (نه‌ آنچنان‌ تخصصی) میشناسید، معرفی کنید.
@im_faash1

قسم به کتریِ جوشیده در حسینیه
که با کسی که نخواهد تو را، نمیجوشم./

گر همه صورت‌گران، صورتِ زیبا کِشند
صورتِ ارباب ما، از همه زیباتر است./

فور میکنم نه بخاطر اینکه خودم فرهنگی‌ام.
چون ضریب هوشیم مقداری از جلبک بیشتره.

می‌خواید ببینید یکی ضریب هوشی‌ش پایینه یا نه، ازش بپرسید نظرت راجع به حقوق معلم‌ها چیه؟ اگر گفت سه ماه تابستون تعطیلن، ظهرها می‌رن خونه، کارشون سبکه، کارمندن و باید اندازه کارمندهای دیگه حقوق بگیرن و حقوق‌شون خیلیم اندازه‌ست، بگیرید که طرف ضریب هوشیش با جلبک برابری می‌کنه.

ساعت ۸ صبح، مشهد، اولِ بازار فرش‌فروش‌ها این عکسو ازشون گرفتم و کل مسیر بازار رو فکر کردم‌ که ارزششو داره برم بهشون بدم یا نه؟ اصلا قشنگه؟ اصلا مهمه؟ اصلا نکنه ناراحت شن؟ اصلا نکنه بگن حالا خب که چی؟ تا رسیدیم آخر بازار و خب ندادم. ولی اینجا بمونه.

برس به دادِ مُسریِ مریضِ تختِ آخری.

سرشور۲۷، دیر رسیدیم به منزل شما، منزل سیدعلی‌حسینی‌خامنه‌ای، اما خب.. نبودید.
رنگ آبی آسمونی دیوارها، قفسه های کتابخونه پر از کتاب، گلیم های رنگ و رو رفته ای که فرش‌های دستباف هدیه رو فروخته بودید و اونها رو خریده بودید هم بود. سماور و سینی استکان های اتاق مخصوص مهمان‌ها هم بود، رنگ لیمویی کاشی‌های آشپزخونه و رخت و تشک‌های اتاق استراحت، حتی امروز سجاده‌تون هم پهن بود و عباهاتون به چوب‌لباسی و عمامه ی پیچیده شده ی مشکی هم به روی طاقچه، این خونه کاملا زنده بود،اما شما انگار نه..
به حیاط رسیدیم، راوی گفت دو میراث به جا گذاشتید توی این حیاط، یه درخت انجیر داخل باغچه و درخت رونده ی کنار دیوار که کل دو دیوار انتهایی حیاط رو گرفته بود‌.
راوی گفت این دو درخت چون یادگار شما بودن سالهای سال تحت مراقبت گرفته شدن تا زنده بمونن و موندن اما متاسفانه درخت رونده روز به روز خشک‌تر شده‌.
خیلی یهویی یه نفر با حسرت پرسید خب آخه چرا؟ مرد راوی سرش رو انداخت پایین و نموند، حین حرکت آروم گفت خشک شدنش از روز تدفین شما به طرز ناگهانی شروع شده و رفت...
خونه زنده بود، همه چیز زنده بود، بجز شما و درخت رونده ی حیاط‌.

این قرآنم رو گم کردم.
دعا کنید بهم برگرده :)

منو نگهدار امام رضا، دیگه کلا محتوای چنلو جمع میکنم فقط هر شب حرم و ماه میفرستم.

به زیر سایه‌ی زلف تو آمده‌ست دلم؛
به غم بگوی که این خسته در پناه من است./

تمام عمر دنبال دلیل زندگی گشتم
در آغوشِ"تو"فهمیدم که شرحی مختصر دارد/

گویند تمنایی از دوست بکن سعدی
جز دوست نخواهم کرد، از دوست تمنایی./

بازم ثابت کردین که
"کم لطفی ز اولادِ علی باور نمی‌گردد" :)

علی‌ای‌حال، شش‌سال از روزی که شماره‌م رو دادم تا بهت برسونن و بیای راجع‌به رشته ای که میخواستم برم بهت اطلاعاتمو بدم که تو هم برای انتخاب رشته تصمیم بگیری گذشته، ندید و نشناخت با هم یه رشته زدیم و یهو به خودمون اومدیم دیدیم شش ساله که دیگه ما رو به همدیگه می‌شناسن و دیگه بحث‌های بینمون از انتخاب رشته و انتخاب مشاور و خرید کتاب و تست، رسیده به همسرداری و سوالات جلسه ی nاُم خواستگاری و معایب دوره ی عقد و خرید جهیزیه و...، علی‌الاصول میگن دیگه از دوران راهنمایی‌مون خیلی گذشته و انگاری دوتامون ۲۰ ساله شدیم پس ۲۰ سالگی من و تو و این رفاقت و این مشکلات تمام‌نشدنی زندگی‌هامون در هر مرحله ای مبارک.
برسه روزی که مباحث در طیف خرید دندون‌مصنوعی و قرص پوکی‌استخوان و دکتر ارتوپد و عروسی نوه و نتیجه‌هامون باشه.👵🏻🩻

دنیای امروز کاری کرده است که مرد عیاش این قرن نیازی به تشکیل حرمسرا با آن همه خرج و زحمت ندارد. برای مرد این قرن از برکت تمدن غرب همه جا حرمسراست. مرد این قرن برای خود لازم نمی‌داند که به اندازه هارون‌الرشید و فضل‌بن‌یحییٰ برمکی پول و قدرت داشته باشد تا به اندازه آنها جنس زن را در نوع‌های مختلف و رنگ‌های مختلف مورد بهره‌برداری قرار دهد.

برای مرد این قرن، داشتن یک اتومبیل سواری و ماهی دو سه هزار تومان درآمد کافی است تا آنچنان وسیله‌ای عیاشی و بهره‌برداری از جنس زن را فراهم کند که هارون‌الرشید هم در خواب ندیده است. هتلها و رستورانها و کافه‌ها از پیش آمادگی خود را به جای حرمسرا برای مرد این قرن اعلام کرده‌اند.

چه از این بهتر برای مرد این قرن؟ مرد این قرن از برکت تمدن غربی چیزی از حرمسراداری جز مخارج هنگفت و زحمت و دردسر از دست نداده است.

اگر قهرمان «هزار و یک شب» سر از خاک بردارد و امکانات وسیع عیش و عشرت و ارزانی و رایگانی زن امروز را ببیند، به هیچ وجه حاضر به تشکیل حرمسرا با آن همه خرج و زحمت نخواهد شد، و از مردم مغرب‌زمین که او را از زحمت حرمسراداری معاف کرده‌اند تشکر خواهد کرد و بی‌درنگ اعلام خواهد کرد تعدد زوجات و ازدواج موقت ملغی، زیرا اینها برای مردان در برابر زنان تکلیف و مسئولیت ایجاد می‌کند.

اگر بپرسید برندهٔ این بازی دیروز و امروز معلوم شد، پس بازنده کیست؟ متأسفانه باید بگوییم آن که هم دیروز و هم امروز بازی را داشته است، آن موجود خوش‌باور و ساده‌دلی است که به نام جنس "زن" معروف است.

_استاد متفکر، شهید مطهری رحمت‌الله‌علیه

بگذار که من تشنه ی دریای تو باشم/