برای چیزی می‌جنگی بی‌خوابی می‌کشی روزهایت را می‌دهی و باز هم می‌دوی تا شاید یک روز به آن برسی
اما همیشه نرسیدن مشکل نیست گاهی مشکل این است که آن‌قدر با نرسیدن کنار می‌آیی
که دیگر خودت هم نمی‌فهمی چه چیزهایی را در درونت خاموش کرده‌ای کم‌کم آرزوهایت را کوچک می‌کنی تلاش کردنت کمتر می‌شود
نه چون دیگر نمی‌خواهی چون خسته‌ای از خواستن و دوباره از دست دادن
سعی می‌کنی حالت خوب باشد اما دیگر چیزی را با تمام وجودت نمی‌خواهی انگار بخشی از تو
قبل از رسیدن یاد گرفته است که دل بکند
و این دنیا با همه‌ی شلوغی‌اش گاهی آن‌قدر تنگ می‌شود که آدم فقط می‌خواهد از آن عبور کند
دنیا برای مؤمن جای ماندنِ همیشگی نیست شاید برای همین باید از همین حالا کمی تمرینِ دل کندن کنیم
نه اینکه آرزو نکنیم نه اینکه دست از تلاش بکشیم فقط یاد بگیریم تمام وجودمان را
در گروِ چیزی نگذاریم که ممکن است روزی مجبور شویم ترکش کنیم
چون ترک کردنِ چیزی که دوستش داشته‌ای وقتی تمام دلت به آن عادت کرده فقط «رها کردن» نیست انگار باید هر بار تکه‌ای از خودت را هم با آن جا بگذاری...
#لحظه_نوشت
✍🏻إرن
🌒
Post #1345
541