به کسانی که به دنبال بحث نظریه بازدارندگی در مسائل امنیتی-نظامی هستند، توصیه می‌کنم حتما فیلم تاریخی The Brink of War را ببینند. این فیلم نشان می‌دهد طرح بازدارندگی تا چه اندازه با جزئی‌ترین مسائل و امکان‌های فنی، میدانی و جغرافیایی پیوند دارد. مباحث جزئی که میان مذاکره کنندگان آمریکا و شوروی رد و بدل می‌شود، جزئیات مهمی را می‌گشاید که شاید پیش‌تر به برخی از آنها فکر نکرده باشیم.

مثلا در بحث توسعه سپر دفاع ضد موشکی، که موجب ناکارآمدی بازدارندگی اتمی طرف مقابل می‌شود: آیا سپر پدافندی مسکو شامل این داستان می‌شود؟ همپوشانی توانمندی‌های برخی سیستم‌های پدافندی با این امکان را چگونه باید حل کرد؟ اگر شوروی موشک‌های بالستیک میان‌برد را در برابر موشک‌های برد متوسط آمریکاییِ مستقر در اروپا جمع‌آوری کند، سپس برای منطقه آسیا باید از چه امکان‌هایی برای تامین بازدارندگی استفاده کند؟ آیا فرانسه و بریتانیا هم پایبند به این توافقات باقی می‌مانند؟ اگر آنها موشک‌های میان‌برد خود را توسعه دادند، چه؟ اگر آلمان شرقی ناگهان از موشک‌های برد متوسط خود رونمایی کرد، تکلیف چیست؟ اگر کل زرادخانه اتمی شوروی و آمریکا به صفر برسد، آمریکا چگونه باید در برابر لشکرهای زرهی شوروی در اروپا دفاع کند؟....

از اینرو، پرداختن به نظریه بازدارندگی از ابتدا نیازمند پایه‌ای فنی و مستحکم، توأم با جزئیات فنیِ قابل اثبات است. این موضوع در زمینه بازدارندگی سلاح‌های اتمی اهمیت مضاعف پیدا می‌کند، زیرا نخستین اشتباه در سناریوخوانی می‌تواند آخرین اشتباه باشد.

@Exciton_missile_program 🚀