اگرچه نقش برخی کشورهای اروپایی در ایجاد جنگ و استعمار و پیامدهایش در جهان غیر قابل انکار است اما روسیه هرگز آن پسر خوب و بی‌گناه قصه ما نبوده است. در واقع برعکس، روسیه تقریبا از زمان تشکیل به عنوان یک حکومت مستقل در ۱۴۶۲ در حدود پنج قرن لحظه‌ای از توسعه‌طلبی سرزمینی دست برنداشت. تا قبل از این تاریخ، از روس‌ها چیزی جز چند دوک‌نشین پراکنده شامل مسکو وجود نداشت اما درست از همان زمان، تاریخ روسیه را می‌توان در جنگ‌های بی‌پایان و گسترش دائمی خلاصه کرد. لشکرکشی به سیبری، آسیای میانه، قفقاز، اروپای شرقی، آسیای شرقی و هر آنجا که روس‌ها می‌توانستند تصرف کنند. این توسعه‌طلبی در زمان شوروی هم ادامه یافت. برخلاف آنچه که لاوروف با وقاحت بیان می‌کند شوروی و استالین دقیقا به اندازه هیتلر در آغاز جنگ جهانی مقصر بودند و بلافاصله‌ پس از حمله آلمان به لهستان که نقطه شروع جنگ جهانی دوم دانسته می‌شود، آن‌ها هم مطابق با توافقی مخفی با هیتلر، نیمی از لهستان را اشغال کردند و پس از آن کل کشورهای بالتیک و بخشی از فنلاند و رومانی را هم تصرف کردند. حمله امروز روس‌ها به اوکراین استثنایی تاریخی نیست، این در واقع نتیجه ذهنیت خو کرده روس‌ها به توسعه و تجاوز بوده است.