معنای تجهیز موشک‌های سپاه پاسداران به آنتن‌های CRPA چیست؟ (ترجمه ماشینی)

ویدیو و عکس‌های تازه‌منتشرشده از یک کلاهک بازگشتی (RV) آسیب‌دیده متعلق به موشک بالستیک خیبرشکن سپاه پاسداران که به آنتن‌های چندالمانی CRPA مجهز است، ارزیابی فنی دیرینه‌ای را تأیید می‌کند مبنی بر این‌که ایران در حال ارتقای دقت موشک‌های بالستیک خود بوده است. با این حال، پیامدهای این قابلیت بسیار فراتر از صرفاً بهبود دقت است. شمار المان‌های آنتن نیز احتمالاً برای افزایش مقاومت در برابر جمینگ، بیشتر خواهد شد.

در آغاز این بحث باید به یاد داشت که در سرعت‌های بسیار بالا—مانند سرعت کلاهک بازگشتی موشک بالستیک یا سامانه‌های هایپرسونیک—صرف وجود یک سامانه GNSS باکیفیت کافی نیست. یک سامانه ناوبری اینرسیایی (INS) پیشرفته که از ژیروسکوپ‌ها و شتاب‌سنج‌های با درجه بالا بهره می‌برد، ضروری است. بدون یک INS با عملکرد بالا که به‌طور مداوم داده‌های دقیق را در سرعت‌های بالا به GNSS تغذیه کند، GNSS یا به‌درستی کار نمی‌کند یا به سطح عملکرد مورد نیاز نمی‌رسد. این دو سامانه در هماهنگی نزدیک با یکدیگر و همراه با الگوریتم‌ها و تکنیک‌های محاسباتی پیشرفته، معماری هدایت دقیق موشک پرسرعت را تشکیل می‌دهند. بنابراین مشاهده یک سامانه GNSS روی موشک سپاه به خودی خود مهم است، اما تصویر کامل را نشان نمی‌دهد. در ادامه به‌طور مختصر به چند جنبه کلیدی نقش INS می‌پردازم.

1. بهبود چشمگیر در دقت:

فوری‌ترین اثر، افزایش قابل‌توجه دقت ترمینال است. پژوهش‌ها نشان می‌دهد که ادغام هدایت INS/GNSS می‌تواند دقت سامانه‌های کوتاه‌برد و میان‌برد را دست‌کم ۱۰ تا ۲۰ درصد و در برخی موارد تا ۷۰ درصد بهبود بخشد. این موضوع به‌ویژه زمانی اهمیت پیدا می‌کند که طراحان می‌کوشند از دقت سطح تاکتیکی (که معمولاً با CEP حدود ۵۰ متر تعریف می‌شود) فراتر روند. در برخی موارد، این امر طراحان ایرانی را به سوی به‌کارگیری هدایت ترمینال نوری علاوه بر INS/GNSS سوق داده است. نیروی هوافضای سپاه پیش‌تر جوینده‌های نوری را روی چند موشک عملیاتی کرده است که جدیدترین نمونه آن موشک بالستیک قاسم بصیر ساخت وزارت دفاع است. ممکن است خیبرشکن نیز در نهایت به قابلیت مشابهی مجهز شود. هدایت نوری این مزیت را دارد که غیرفعال (پسیو) است و بنابراین جمینگ آن دشوارتر است، هرچند هزینه‌هایی نیز دارد؛ از جمله نیاز به کاهش سرعت برای بهبود کیفیت تصویر و عملکرد پردازش. ظهور هدایت نوری روی موشک‌های سپاه علیه اهداف ثابت، ممکن است نشان‌دهنده آن باشد که عملکرد GNSS به‌تنهایی نتوانسته است به‌طور مداوم دقت مطلوب را در همه شرایط فراهم کند.

2. افزایش مانورپذیری و نفوذ در پدافند:

مهم‌تر از آن، مزایا به دقت محدود نمی‌شود. هدایت GNSS به طراحان امکان می‌دهد مانورهای پیچیده و با شتاب بالا (high-g) را برای گریز از پدافندها اجرا کنند، از مسیر کاملاً بالستیک به‌طور قابل‌توجهی منحرف شوند و فازهای سرشی (گلاید) طولانی انجام دهند—بدون انباشت تدریجی خطای دریفت INS که در غیر این صورت دقت را در پروازهای طولانی یا بسیار دینامیک تخریب می‌کند. بنابراین یکی از مهم‌ترین اثرات غیرمستقیم، بهبود توانایی نفوذ در پدافند هوایی و موشکی در عین حفظ دقت ترمینال است. این موضوع با توجه به علاقه علنی سپاه به خودروهای سرشی هایپرسونیک از طریق طراحی‌های آزمایشی مانند فتاح-۲، اهمیت ویژه‌ای دارد. MARVهای با مانورپذیری بالا نیز چالش بزرگ‌تری برای پدافندهای فاز ترمینال ایجاد می‌کنند. سپاه با فتاح-۱ حتی تلاش کرده مانورپذیری را به فاز خارج از جو نیز گسترش دهد؛ جایی که ترکیب GNSS/INS باکیفیت می‌تواند نقش حیاتی ایفا کند.

3. انعطاف‌پذیری عملیاتی بیشتر در رویه‌های پرتاب:

تجهیز موشک‌ها به GNSS همچنین برخی محدودیت‌های سخت‌گیرانه مرتبط با پرتاب موشک‌های بالستیک را کاهش می‌دهد و امکان رویه‌های پرتاب انعطاف‌پذیرتر و سریع‌تر را در شرایط پرفشار فراهم می‌کند. این موضوع ارزش عملیاتی ویژه‌ای برای سپاه دارد، به‌ویژه با توجه به محیط دفاع هوایی تضعیف‌شده ایران و چشم‌انداز نامطمئن بازگرداندن کنترل مؤثر فضای هوایی. هنگامی که این قابلیت با مانورپذیری درون‌اتمسفری و خارج‌اتمسفری در فاز ترمینال ترکیب شود، کمک GNSS می‌تواند خطاهایی را که در غیر این صورت جریمه سنگینی بر دقت تحمیل می‌کنند، جبران کند.

چند نقش بسیار مهم INS باکیفیت در پشتیبانی از سامانه GNSS:

1. مشکل از دست رفتن قفل سیگنال در سرعت‌های بالا: