در جنگ اخیر، در جنوب خلیج فارس ج.ا تقریبا هر سایت زیرساختی که اعلام و اراده میکرد را میزد. از گاز قطر تا امارات گلوبال آلومینیوم، حتی ایستگاه پمپاژ پایانه ینبع عربستان در دریای سرخ. یعنی هر چه نزد از ترس حمله طرف مقابل بود و نه عدم امکان عملیاتی. عربها از ترس همین امکانات دخالت نمیکنند وگرنه توان ضربه زدن دارند.
آتش آفندی سپاه زیاد و کم حفظ شود (کاری که در جنگ اخیر رخ داد) حداکثر قضیه برای ج.ا اینست چند بار حمله کنم تا در انتها تاسیسات نفتی شرق عربستان... را بزنم. هیچ تاسیسات زیرساختی نرمی در انتها زیر حملات فرار نخواهد کرد.
در اسرائیل ج.ا محدودیت های بسی بیشتر دارد. دقت موشکی پایین تر است. پهپادها به عنوان بهترین ابزارهای تهاجمی برای حملات دقیق عملا به سادگی از پدافند عبور نمیکنند و خود اسرائیل برای بحران آماده تر است. از اینرو اسرائیلیها بیشتر به سمت بازی زیرساختی گرایش دارند، حتی اگر ضرباتی هم دریافت کنند.
مواردی بود که در دوران جنگ خودم تردیدهایی داشتم و واقعا هم نظام اقدام نکرد یا نتوانست مثل پل ملک فهد که دقت بالای موشکی برای ضربه جدی به آن لازم است (پهپاد؟)
@Exciton_missile_program 🚀
Post #7522
21K
