ریچارد داوکینز : اسکلتِ پستانداران عجب شاهکاری است! منظورم این نیست که صرفاً زیباست، با این که چنین باوری دارم. بلکه منظورم این است که همین که میتوانیم از اسکلتی صحبت کنیم که خاصِ پستانداران است؛ همین که چیزی به این پیچیدگی و در-هم-تنیدگی، به طرزِ باشکوهی، جزء به جزءِ آن، در بدنِ همه پستان داران متفاوت است، در حالی که، به طرزِ آشکاری، در میانِ همه آن ها
یکسان است؛ امرِ خارق العادهای است. اما به اسکلتِ این خفاش(تصویر بالا نگاه کنید)
شگفت انگیز نیست که هر استخوانِ آن استخوانی نظیرِ خود را، به طرزی قابلِ تشخیصی، در اسکلتِ انسان دارد؟ به سببِ ترتیبِ اتصال شان به یکدیگر از واژة «قابلِ تشخیص» استفاده می کنم. فقط نسبت ها هستند که با هم فرق می کنند. دستانِ خفاش، نسبت به اندازه کلِ جثه اش، بسیار بزرگ است، اما هر کسی متوجهِ تناظرِ میانِ انگشتانِ ما و استخوان هایِ بزرگِ بالِ خفاش می شود.
دستِ انسان و دستِ خفاش بدونِ شک دو نسخه از یک چیزاند و هیچ آدمِ عاقلی نمی تواند آن را انکار کند. اصطلاح ِ تخصصی ای که به این نوع از یکسان بودن اشاره دارد «هم ساخت بودن » است. بالی که خفاش از آن برایِ پرواز استفاده می کند و دستانِ ما، که اجسام را در خود نگه می دارند، «هم ساخت» هستند. دستانِ نیایِ مشترک مان و بقیه اسکلت هایِ آن طیِ سلسله هایِ نوادگانیِ مختلف، جزء-به -جزء، در جهاتِ و به مقادیرِ مختلف،
کشیده یا فشرده شده اند.
ریچارد داوکینز ـ بزرگترین نمایش روی زمین
کانال آثار پرفسور ریچارد داوکینز 🔻
🦇
@evolution_ir