«چرا بعضی زنان آفریقایی، بدنشان را عمداً زخمی می‌کنند؟»
اگر امروز این تصاویر را ببینید، شاید فکر کنید با نوعی شکنجه یا خشونت روبه‌رو هستید.
اما برای برخی از قبایل آفریقا، این زخم‌ها زیبایی هستند.
در جوامعی مانند سوری، دینکا و چند گروه دیگر، زنان (و گاهی مردان) با ایجاد برش‌های ظریف روی پوست، اجازه می‌دهند زخم‌ها به‌صورت برجسته ترمیم شوند و نقش‌هایی دائمی روی بدن بسازند. این سنت «اسکاریفیکیشن» (Scarification) نام دارد.
اما چرا؟
از دیدگاه دگرگشت (تکامل)، انسان فقط با ژن‌هایش تغییر نکرده؛ فرهنگ نیز در طول هزاران سال دگرگون شده است.
در این جوامع، این زخم‌ها یک پیام بودند:
• من به بزرگسالی رسیده‌ام.
• من درد را تحمل کرده‌ام.
• من به این قبیله تعلق دارم.
• من شجاع هستم.
• و از نگاه فرهنگ خودم، زیبا هستم.
این همان چیزی است که انسان‌شناسی و روان‌شناسی دگرگشتی به ما یاد می‌دهند:
زیبایی یک حقیقت جهانی نیست؛ محصول تعامل مغز، جامعه و فرهنگ است.

https://www.instagram.com/evoluscience?igsh=OXNjbzY1ZDZ3NzV3