با درود فراوان
در گروه واتساپی جناب دکتر مقدم، یکی از همکاران بسیار عزیز، پیغامی درج کردهاند که علاقمندم با اعضای کانال به اشتراک بگذارم. بسیار پرمحتوا و بسیار ارزشمند 🙏
درود مهندس مقدس پور بزرگوار
البته موردی که مرقوم فرمودید از نظر بنده یک سوال چند وجهی هست که هر بار یک وجهش عیان میشه😅 و از یک طرف میخواهیم به backbone curve و معیار پذیرش زوایای پلاستیک رجوع کنیم و از طرفی با ضوابط تجویزی برویم جلو و وارد طراحی عملکردی نشویم ضمن آنکه آن را اقناع یا بهبود دهیم ...
بدیهی هست اگر ACI یا ضوابط مشابه داخلی مدنظر باشه هر ترمی که در فرمول هست و باعث تاثیر مثبت یا منفی گذاشتن میشه، در ضوابط تجویزی کنترل و عمل کردن یا نکردنش باعث همان تاثیر خواهد شد از جزییات ارماتور های عرضی گرفته تا نسبت نیروی محوری و برش و حتی طول گیرایی یا وصله در ارتفاع آزاد ستون و...
و چنانچه تامین ظرفیت شکل پذیری بالاتر از مقداری که مثلا آیین نامه به روش تجویزی لحاظ نموده مد نظر هست، و طبیعتا ارتباطی که بین شکل پذیری، سختی و مقاومت در سازه هست علاوه بر خود عضو، بلکه به عنوان یک جز از سیستم که همان بحث تمرکز پیش نیاید و یک نقطه ضعف و آسیب پذیر تلقی نگردد، نیاز به طراحی عملکردی هست بنظرم در اصل و طبق متن قبلی ارسالی که نیاز به کنترل های مازاد در اعضایی خاص را اقناع نمود( البته احتمالا منظور شما شکلپذیری برای اعضا هست و نه یک شکل پذیری برای کل سیستم ) و یا شاید منظورتون ارتقا شکل پذیری سیستم توسط افزایش شکل پذیری همه اعضا هست این قسمت را دقیقا متوجه نشدم از فرمایش تون
اما در چارچوب تجویزی، اگه به طور مصداقی بخوام عرض کنم احتمالا مشابه با ارائه ارزشمند شما، چنانچه در قابهای خمشی در راستای شکل پذیری بیشتر تیرها را شکلپذیرتر و ستونها را به سمت طراحی برای نیروهای الاستیک بیشتر سوق داد مطابق نظر آیین نامه بتوان با اطمینان خاطر بیشتری شکلپذیری حداقل را اقناع نمود.
البته طرح یک موضوع دیگری هم در ذهن داشتم خصوصا در مورد تنظیم بهینه شکل پذیری مطالب فرمایش شما، اما احساس میکنم برای بیان آن نیاز به بررسی و مطالعه دقیقتر در این زمینه دارم. 🌿💐
@ETAMethod
