ДАНТЕНИНГ ЮБИЛЕЙИ
(Давоми)

***
– Элдор, оёқда туролмайдиган даражада маст бўлиб келди, – деди Ҳожар.
– Қаерда, ким билан ичипти?
– Мен қаёқдан билай. – Бир лаҳзалик сукутдан сўнг давом этди. – Бечора аламидан ичади-да. Ёш бўлса, яхши кийиб, яхши еб-ичгиси келади. Дунёга келиб нима кўрди, шўрлик?
Хона қоронғи эди, Файзулла хотинининг каровати томон ўгирилди:
– Биласанми, Ҳожар, мен жуда кўп ўйлайман... Умуман, сен тўғри айтасан. Нега энди у мен туфайли қийналиши, азоб чекиши керак? Нега энди мени деб у уялиши, хижолат бўлиши лозим? Нимага биз унга бор гапнинг тўғрисини айтмаймиз? “Болажон, сен ҳам катта одамнинг ўғлисан. Сенинг отанг машҳур кишилардан эди”, десак бўлмайдими?
У қоронғида Ҳожарнинг юзини кўрмасди. Лекин худди шу заҳоти лаблари устида хотинининг қўлларини сезди. Ҳожар унинг оғзини кафти билан бекитиб, шивирлади:
– Бас қилинг, секинроқ...
Элдорга тўғрисини айтолмаслигини Файзулланинг ўзи ҳам биларди...
Бу воқеа анча илгари содир бўлганди. Искандар Муродалиев хотини ва етти ойлик ўғилчаси билан “Победа” машинасида дам олгани Шушага боради. Иссиқда қийналамиз, деб саҳарда йўлга чиқишади. Хурдалан ройонида Искандарнинг ҳайдовчиси яқинлашиб келаётган поездни сезмай қолади. Қоровул шлагбаумни туширишга улгурмайди. Темир йўлдан ўтаётганида ҳайдовчи тезликни алмаштирмоқчи бўлади. Кутилмаганда мотор ўчиб, машина темирйўлнинг ўртасида тўхтаб қолади. Поезд эса жуда яқинлашиб келарди. Оғзидан олов пуркаётган аждаҳодек вишиллаб келаётган паравозни кўриб Қамар чинқириб юборади, ақлини йўқотади. Искандар бутун иродасини тўплаб, хотинининг қўлидан гўдакни юлиб олади-да, машина ойнасидан темир йўл четига қараб отади. Чақалоқ тирик қолади. Фақат чап оёғи қаттиқ лат ейди. Ота-онаси ҳалок бўлади.
Ҳожар билан Файзулланинг фарзанди йўқ эди. Улар чақалоқни ўғил қилиб олиб тарбиялаб, вояга етказишади. Аммо ота-онасининг тақдирини, бор ҳақиқатни ундан сир тутишади.

***
Эрталаб Элдор қатиқ ичиб ўтираркан, оғриқнинг зўридан боши ёрилиб кетгудай бўлиб лўқилларди. Файзулла соқол олди, кийиниб ишга отланди.
– Ҳой, отаси, – деди Ҳожар. – Эртага театрларингизда премера экан. Тўртта билет олиб келсангиз-чи. Иккита Элдор билан менга, иккитаси Анахонимга, жудаям илтимос қилувди.
– Мен бормайман, – деди Элдор.

(Давоми бор)