#مهار_شیمیایی یا #مهار_دارویی بیمار مهاجم

مهار شیمیایی به تنهایی یا همراه با مهار فیزیکی قابل استفاده است. بیشترین عارضه مهار شیمیایی دپرسیون تنفسی و هیپوکسی است. لذا باید همراه با مانیتورینگ دقیق علایم حیاتی و استفاده از دوزهای تیتره داروها صورت پذیرد. داروهایی که معمولا در مهار شیمیایی استفاده میشوند به قرار زیر هستند( داروها باید بصورت تیتره از دوز پایین شروع شده و در صورت لزوم تکرار میشوند):

💉 لورازپام:
👈 دوز: 2-1 میلیگرم عضلانی/ وریدی . شروع اثر 15 تا 30 دقیقه و مدت اثر 8-6 ساعت است. طول مدت اثر بیش از میدازولام است.

💉 میدازولام:
👈دوز: 5-2.5 میلیگرم عضلانی/ وریدی. شروع اثر 15 دقیقه و مدت اثر 2 ساعت است. شروع اثر زودتر از لورازپام است.
👈 بنزودیازپین ها در آزیتاسیون ناشی از استفاده از داروهای سمپاتومیمتیک یا سندروم های محرومیت انتخاب اول هستند.

💉هالوپریدول:
👈 دوز : 5-2.5 میلیگرم عضلانی/ وریدی. کاهش دوز در افراد مسن. احتمال افزایش فاصله QT

💉 دروپریدول:
👈 دوز : 5-2.5 میلیگرم عضلانی/ وریدی. شروع اثر سریعتر، سداسیون قوی تر، افت فشار محتمل تر و عوارض اکستراپیرامیدال کمتر از هالوپریدول است. احتمال افزایش فاصله QT

👈 درمان عوارض اکستراپیرامیدال یا آنتی کولینرژیک آنتی سایکوتیک ها : دیفن هیدرامین 25 تا 50 وریدی / عضلانی
👈در بیماران دچار مسمومیت با آنتی کولینرژیک ها و سندروم محرومیت از الکل یا بنزودیازپین از هالوپریدول و دروپریدول استفاده نکنید.

💉 الانزاپین :
👈 دوز 10-5 میلیگرم عضلانی. نسبت به آنتی سایکوتیک های تیپیک عوارض اکستراپیرامیدال کمتر ایجاد میکند. همچنین میزان افزایش فاصله QT بسیار کمتر است.

💉 کتامین:
👈2-1 میلیگرم به ازای هر کیلوگرم وزن وریدی و تقریبا دو برابر دوز عضلانی
👈 در مواردی که پاسخ به بنزودیازپین ها یا آنتی سایکوتیک ها مناسب نیست یا منع مصرف دارند قابل استفاده است. شروع اثر سریع است. میتواند بصورت درمان ترکیبی هم با داروهای دیگر استفاده شود. افزایش فشار خون، تاکیکاردی و استفراغ جزو عوارض شایع است.

🔖 انتخاب داروی مناسب:

✅ بیمار مهاجم شدید:
دروپریدول یا میدازولام یا میدازولام + دروپریدول یا هالوپریدول + لورازپام یا کتامین

✅ بیمار شدیدا بیقرار با علت ناشناخته یا مسمومیت با سمپاتومیمتیک:
لورازپام یا میدازولام یا هالوپریدول + لورازپام

✅ بیمار مسموم با یک دپرس کننده CNS (مثل الکل):
هالوپریدول یا دروپریدول یا کتامین

✅ بیمار با سابقه بیماری روانپزشکی:
هالوپریدول یا دروپریدول یا هالوپریدول +لورازپام یا الانزاپین

🔖 نکات پایانی:

✅ در بیماران مسن دوز داروها کاهش داده شود.

✅ در بیماری که بیقرار است ولی همکاری خوبی دارد میشود از دوز خوراکی داروهایی مثل لورازپام (1 تا 2 میلیگرم)، ریسپریدون (2 میلیگرم) یا الانزاپین (5 تا 10 میلیگرم) استفاده کرد.

به این ترتیب پست های مربوط به برخورد با بیمار مهاجم به اتمام می رسد. امیدوارم این مجموعه مطلب مورد استفاده عزیزان قرار گرفته باشد. لطفا این کانال را به دوستان و همکاران خود معرفی کنید:
@emedupdates