تکنیک های کلامی آرام کردن فرم مهاجم

این راهکارها معمولا در فردی قابل استفاده است که همکاری نسبی داشته باشد. ترجیح آن است که صحبت با فرد مهاجم در یک اتاق خلوت صورت پذیرد. کسی که مبادرت به مکالمه با بیمار می کند بهتر است با تجربه ترین فرد موجود باشد. در ادامه ده تکنیک مرسوم ذکر میشود:

1️⃣ به بیمار فضا دهید: به اندازه طول دو بازو از بیمار فاصله بگیرید. در اتاق جایی قرار گیرید که براحتی بتوانید خارج شوید.

2️⃣ از تحریک بیمار بپرهیزید: به مدت طولانی به وی خیره نشوید، وضعیت بدنی مهاجم به خود نگیرید، دستان خود را شل نگهدارید، حرکت ناگهانی انجام ندهید، از سمت پشت به بیمار نزدیک نشوید.

3️⃣ تماس کلامی برقرار کنید: اولین فردی که موفق به برقراری تماس کلامی میشود و بیمار را وادار به صحبت می کند بهترین فردی است که میتواند تلاش برای آرام کردن کلامی بیمار را انجام دهد.

4️⃣ از زبان ساده استفاده کنید: از استفاده از واژه های تکنیکال، پیچیده و مفصل خود داری کنید.

5️⃣ احساسات و تمایلات بیمار را آشکار کنید: "چه درخواستی دارید؟" یا "چگونه میتوانم کمکتان کنم؟"

6️⃣ به حرف های او گوش دهید: پس از گوش دادن به حرف های او سعی کنید عبارات او را دوباره تکرار کنید تا به او بفهمانید که منظورش را متوجه شده اید.

7️⃣ با او موافقت کنید: اگر او محق است با او موافقت کنید، اگر محق نیست با ذکر عباراتی مثل " بله، همه باید با احترام با آنها برخورد شود" یا " بیماران دیگری هم هستند که مثل شما فکر می کنند" از مخالفت صریح خود داری کنید.

8️⃣ برای او محدودیت قایل شوید: به وی بفهمانید که خشونت قابل تحمل نیست. " من میتوانم به شما کمک کنم ولی اجازه نمیدهم که با من یا همکارانم با خشونت رفتار کنید"

9️⃣ به او قدرت انتخاب دهید: دادن قدرت انتخاب معمولا در اعتماد سازی و آرام کردن بیمار بسیار موثر است.

🔟 فرصت صحبت بین بیمار و پرسنل را فراهم سازید: در پایان اگر لازم است فرد خاصی از پرسنل بخش وارد گفتگو با بیمار شود فرصت را فراهم کنید.

@emedupdates