رمزگشایی از تست‌های کبدی در بخش اورژانس؛ چگونه پنل کبدی را تفسیر کنیم؟
بخش دوم

👈 آلانین ترنسفراز (ALT)، مارکر نسبتاً اختصاصی‌تر آسیب کبدی
آلانین ترنسفراز انتقال گروه آمین را در چرخه آلانین کاتالیز می‌کند؛ چرخه‌ای که در آن گروه‌های آمینی از عضله به کبد منتقل می‌شوند. در مقایسه با AST، افزایش ALT برای منشأ کبدی اختصاصی‌تر است. پس از یک آسیب حاد کبدی نیز ALT معمولاً مدت بیشتری از AST بالا باقی می‌ماند و ممکن است بازگشت آن به محدوده طبیعی چند هفته زمان ببرد.
بااین‌حال، بالا بودن ALT صرفاً نشان می‌دهد که سلولهای کبدی آسیب دیده‌اند یا دچار نکروز شده‌اند؛ عدد ALT به‌تنهایی معیار دقیقی برای شدت اختلال عملکرد کبد نیست.

👈 آسپارتات آمینوفرنسفراز (AST)؛ حساس، اما غیر اختصاصی:
آسپارتات آمینوفرنسفراز یا AST در متابولیسم اسیدهای آمینه و چرخه کربس نقش دارد، اما برخلاف ALT فقط در کبد یافت نمی‌شود. AST در قلب، عضلات اسکلتی، پانکراس، کلیه‌ها، مغز و گلبول‌های قرمز نیز وجود دارد. بنابراین افزایش AST ممکن است منشأ عضلانی، قلبی یا هماتولوژیک داشته باشد. در آسیب حاد سلولی، AST معمولاً زودتر و بیشتر افزایش می‌یابد؛

👈 شدت افزایش AST و ALT :
گرچه نمیتوان به صورت مطلق شدت افزایش را به بیماری خاصی پیوند زد اما میزان شدت با بعضی بیماریها ارتباط بیشتری دارد.

1️⃣ افزایش کمتر از ۵ برابر مقادیر طبیعی:
✅ کبد چرب مرتبط با بیماری متابولیک (MASLD)
✅ آسیب دارویی کبد
✅ بیماری کبدی مرتبط با الکل

2️⃣ افزایش ۵ تا ۱۰ برابر مقادیر طبیعی:
✅ آسیب مرتبط با الکل
✅ آسیب دارویی کبد
✅ بیماری‌ها و انسدادهای صفراوی

3️⃣ افزایش بیش از ۱۰ برابر ULN
✅ هپاتیت ویروسی حاد
✅ مسمومیت با استامینوفن
✅ هپاتیت ایسکمیک
✅ سندرم HELLP
✅ هپاتیت اتوایمیون

@emedupdates