همانطور که در مورد ویرایش یازدهم دستنامه ATLS گفتیم، مهمترین تغییر این است که کنترل خونریزی خارجی اولویت پیدا نموده است. بهتر است در این باره توضیح بیشتری بدهیم. خونریزی ای اهمیت دارد که حجم بالا داشته باشد و فعال باشد. لذا رسیدگی به خونریری های خارجی کم اهمیت در اولویت نیست. برای کنترل خونریزی خارجی سه مرحله به ترتیب انجام میشود و در صورت عدم کفایت وارد مرحله بعدی میشویم:

1⃣ - فشار مستقیم: اولین مرحله آن است که فشار مستقیم با کمک دست با دسته ای گاز روی خونریزی آورده شود.

2⃣ - پکینگ: در صورتی که خونریزی عمیق و بزرگ باشد ممکن است فشار مستقیم به تنهایی کفایت نکند. در این صورت علاوه بر فشار مستقیم با مقداری گاز داخل زخم را پک می کنیم. چنانچه با هر کدام از مراحل فوق خونریزی متوقف شود پانسمان فشاری انجام میشود

3⃣- بستن تورنیکه: آخرین مرحله از کنترل خونریزی بستن تورنیکه است. اگر خونریزی اندام با مراحل فوق قابل کنترل نباشد و یا اندام آمپوته یا نزدیک به آمپوتاسیون باشد و یا خونریزی شریانی جهشی قابل توجه دیده شود بستن تورنیکه اندیکاسیون دارد.
☑️ تورنیکه 5 تا 8 سانتی متر بالای محل خونریزی به شرطی که روی مفصل نباشد بسته میشود و بالاتر از فشار سیستول باد میشود (250 میلیمتر جیوه برای اندام فوقانی و 400 میلیمتر جیوه برای اندام تحتانی). زمان دقیق بستن تورنیکه یادداشت میشود و به سایر امور بیمار رسیدگی میشود. اگر با تورنیکه خونریزی کنترل نشود تورنیکه دوم 5 تا 8 بالاتر بسته میشود. معمولا 90 تا 120 دقیقه بعد تورنیکه باز میشود تا وضعیت خونریزی مجدد بررسی شده و خونرسانی برقرار شود.
@emedupdates