چگونه #پیس_پوستی تعبیه کنیم

معمولا سریعترین و ساده ترین راه برای بیمار نیازمند #پیس_میکر بصورت اورژانس تعبیه پیس پوستی (TCP) است. شایعترین اندیکاسیون هم بلوک های دهلیزی بطنی در یک بیمار ناپایدار است (برای مشاهده اندیکاسیون ها به این پست مراجعه نمایید). در بیماری که اختلال انعقادی یا دریچه تریکوسپید مصنوعی دارد و امکان تعبیه پیس وریدی در کوتاه مدت ممکن نیست، پیس پوستی تنها راه است. در ویدیوی فوق چگونگی تعبیه پیس پوستی نشان داده شده است.
نکته مهمی که باید در مورد پیس پوستی بدانیم این است که مانیتورینگ بیمار باید از طریق مانیتور دستگاه پیس میکر باشد. چرا که در صورت اتصال مانیتور بیرونی صرفا دشارژهای پیس مشاهده میشود و ریتم زمینه ای بیمار قابل مشاهده نخواهد بود. اکثر دستگاه های کاردیوورسیون جدید حالت پیس دارند و در صورت نیاز باید دستگاه در وضعیت پیس قرار گرفته و همانند ویدیو میزان شدت جریان و تعداد بیت در دقیقه باید تنظیم گردد تا کپچر ( مشاهده کمپلکس QRS و T پس از اسپایک پیس) مشاهده گردد. کمترین جریانی که کپچر مداوم ایجاد نماید برای پیس استفاده می گردد.

@emedupdates