دستورات در بخش اورژانس
بخش سوم:
خطاهای رایج دستورنویسی در بخش اورژانس:

👈 اختصارات مبهم و غیر استاندارد:
❌ننویسید: MS 5 mg IV چون پرستار از خود می پرسد: “MS یعنی منیزیم سولفات یا مورفین سولفات؟”
✅ بنویسید: Morphine 5 mg IV stat
❌ ننویسید: QD برای روزی یک‌بار، پرستار ممکن است به اشتباه “QID” (روزی ۴ بار) بخواند.
✅ بنویسید: Daily یا Per Day
❌ ننویسید: IU یعنی واحد بین المللی ممکن است خوانده شود IV
✅ بنویسید: Units
🔖اختصاراتی که فقط نویسنده معنی‌اش را می‌فهمد، دشمن ایمنی بیمارند.

👈 دوز اشتباه بر اساس نگارش اعشار:
❌ ننویسید: 5. mg چون که پرستار ممکن است نقطه را نبیند و بخواند 5 mg
✅ بنویسید: 0.5 mg
❌ ننویسید: 1.0 mg چون که پرستار ممکن است نقطه را نبیند و بخواند 10 mg
✅ بنویسید: 1 mg
🔖 همیشه صفر را قبل از اعشار بنویسید، ولی هیچ وقت بعد از اعشار نگذارید.

👈 فراموش کردن نوشتن مسیر تجویز (Route):
❌ ننویسید: "Midazolam 5 mg stat” ممکن است پرستار تزریق عضلانی انجام داده باشد ، در حالی‌که هدف وریدی وجهت کنترل تشنج بوده است.
✅ همیشه مسیر تجویز را بنویسید: (IV / IM / PO / SL / PR / SC)

👈 عدم رعایت اولویت دستورات:
❌ اگر دستورات را بر اساس اولویت ننویسید ممکن است پرستار اولویت مدنظر شما را رعایت نکند. معمولا خطوط بالاتر در دستورات با اولویت بالاتری اجرا میشوند.
📌مثال: بجای تجویز اکسیژن در ابتدا و سپس تجویز مورفین، ابتدا تجویز مورفین صورت می گیرد و ممکن است بیمار آپنه کند بدون اینکه اکسیژن داشته باشد.
Morphine 5 mg IV stat
Insert Foley catheter
CBC, BUN, Cr
Oxygen 2 L/min
IV line with NS 1000 mL in 4 hours
✅ پس عادت کنید دستورات مهم را بالاتر بنویسید.

👈 دستور شفاهی بدون ثبت کتبی
❌ برای درمان ادم ریه می‌گویید: «آمپول فوروزماید 80 میلیگرم بزنید سریع!» اما مکتوب نمی کنید. بعداً در شیفت بعدی بیمار مجدد دچار تشدید ادم ریه میشود و هیچ سندی نیست که تجویز قبلی دارو را نشان دهد.
✅ همیشه به فاصله اندک از دستور شفاهی آن را مکتوب کنید.

👈 تکرار یا تداخل دارویی:
❌بیمار با تشخیص DVT در سرویس طب اورژانس انوکساپارین گرفته است و پس از بستری در سرویس اخلی انفوزیون هپارین دریافت می کند.
✅ همیشه وقتی بیماری از سرویسی تحویل گرفته میشود باید لیست داروهایی که در سرویس قبلی تجویز شده است بررسی گردد. تدوین پروتوکل های مشترک درمان بیماریها به انسجام درمان کمک می کند.

👈 نوشتن ادامه داروهای قبلی (Continue previous meds)
❌ اگر بیمار داروهایی مصرف می کرده که الان نباید مصرف شود (مثل متفورمین در بیماری که قرار است تصویربرداری با کنتراست انجام شود یا ادامه وارفارین در بیمار مبتلا به خونریزی گوارشی
✅ در دستورات باید فهرست دقیق داروهای قابل ادامه آورده بشود

👈 استفاده از “PRN” بدون شرط مشخص
❌ نوشتن “PRN” بدون ذکر وضعیت یعنی در واقع هیچ شرطی وجود ندارد. مثال: Morphine 2 mg IV PRN
✅ باید بنویسید: Morphine 2 mg IV PRN for pain scale > 7 (max 4 doses/24h)

👈 قطع (Discontinue/Stop) یا توقف(Hold) دارو بدون ثبت زمان و علت:
یکی از اشتباهات رایج در دستورات نوشتن قطع یا توقف دارو بدون ثبت زمان دقیق و علت است تا پرستار به دقت اجرا نماید.
❌ بیمار دچار خونریزی گوارشی شده و پزشک می نویسد: Discontinue (DC) Heparin
پرستار اهمیت آن را متوجه نمیشود و هپارین طولانی تر ادامه می یابد.
✅ درستش این است که بنویسیم: Discontinue (DC) Heparin at 10:00 AM because of GIB

👈 درج دستورات بدون تطبیق با سابقه آلرژی بیمار
❌ بیماری دچار آلرژی به پنی سیلین است و هنگام نوشتن دستورات، پزشک بدون چک سابقه آلرژی برای وی سفازولین تجویز می کند و در نتیجه بیمار دچار آنافیلاکسی میشود
✅ همیشه قبل از نوشتن دستورات داوریی آلرژی دارویی را چک کنید

👈 نادیده گرفتن تداخلات دارویی در بیماران سالمند
بیماران سالمند اغلب چند دارو باهم مصرف می کنند و عدم بررسی تداخلات دارویی می تواند برای بیمار عارضه ایجاد کند:
❌ تجویز کوتریموکسازول در بیماری که وارفارین مصرف میکند
✅ همیشه قبل از تجویز دارو در اورژانس به لیست داروهای بیمار توجه نمایید.

👈 خط‌خوردگی بدون امضا و تاریخ
❌ خط زدن دستورات بدون مهر و امضای مجدد دست بردن در پرونده محسوب میشود.
✅ همیشه در صورتیکه نیاز به تصحیح دستورات دارید حتما در کنار تصحیح مهر و امضای مجدد همراه با تاریخ و ساعت را درج نمایید.

👈 نوشتن دستورات بدون ذکر محدودیتها
❌ در بیمار شکم حاد NPO نوشته نشود
❌ در بیمار با ریسک سقوط Bedside Elevated یا Complete Bed Rest نوشته نشود.
✅ همیشه از دستورات عمومی استفاده کنید تا چیزی فراموش نشود.

منبع برای مطالعه بیشتر

مطلب دستورات در بخش اورژانس در اینجا به پایان می رسد. امید است که مورد توجه و استفاده عزیزان قرار گرفته باشد.

@emedupdates